اصلالاصول اسلام، اصل توحید است. توحید یعنی طاغوتها بروند کنار؛ آنکسانیکه از خدا الهام نمیگیرند، بر مردم سوار نشوند. این اصل در زمان پیغمبر اکرم عملی شد. و مسلمانها پیغمبر را بهعنوان بنده و پیامآور خدا میشناسند، تا امروز هم همینطور است: «اَشهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً عَبدُهُ وَ رَسولُهُ» هرچه پیغمبر میگفت، [میگرفتند]، «ما آتاکُمُ الرَّسولُ فَخُذوهُ»[2] آنچه که پیغمبر میگوید ازطرف خدا میگوید، «وَ ما یَنطِقُ عَنِ الهَویٰ * اِن هُوَ اِلّا وَحیٌ یوحیٰ»[3] حکومتش هم حکومت الهی است؛ اما بعد از پیغمبر اینطور نشد دیگر. شما ببینید در تاریخ اسلام چه شد و چه کسانی بر گردۀ امت اسلامی سوار شدند! پس اصلالاصول اسلام یعنی توحید از بین رفت، طاغوتها روی کار آمدند.آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
سورهٔ نجم، آیهٔ ۴
إِنۡ هُوَ إِلَّا وَحۡيٞ يُوحَىٰ ٤
آنچه میگوید چیزی جز وحی که بر او نازل شده نیست!
ترجمه: آیتالله مکارم شیرازی (Tanzil.net)
شاهدها (۲ پاراگراف)
﴿بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحيم، وَ النَّجمِ اِذا هَوىٰ﴾[32] سوگند به اختر، آنوقت که فرود آید. ﴿ما ضَلَّ صاحِبُكُم وَ ما غَوىٰ﴾ گمراه نگشته دوست و رفیقتان و به باطل نگراییده است. مربوط به مسئلۀ معراج است، آنچنانیکه در بسیاری از تفاسیر هست. اگرچه که اشاره میکند به تحول درونی پیغمبر و حالتِ گیرندگیِ وحی، اما مناسبت سورۀ ﴿وَ النَّجم﴾ این است که پیغمبر …