یهودیها که میگفتند عُزَیرٌ بن الله، یعنی عُزَیرِ پیغمبر فرزند خداست، میخواستند بگویند که اگر همۀ موجودات عالم بنده و بردۀ خدا هستند، عزیر از این مقوله خارج است، او دیگر بندۀ خدا نیست، او آقازادۀ خداست، نور چشمیِ خداست. مسیحیها هم که دربارۀ مسیح این حرف را میزدند، کفار هم که دربارۀ لات و مَنات و عُزّی[15] میگفتند اینها دختران خدا هستند، مشرکان یونان و روم که آنها هم برای خدا، خدازاده و آقازادههای فراوانی قائل بودند، همه نظرشان این بود. یعنی درحقیقت این دو صفی که ما در نظر گرفتیم، یکی صف خدا و یکی صف همۀ بندگان و موجودات که همه درمقابل خدا خاضعند، این دو صف را، سه صفش میکردند. میگفتند خدا، بندگان، زبدگان؛ فرزندی، آقازادهای، خدازادهای، چیزی. آیات سورۀ مریم این مطلب را نفی میکند. تا آخر …آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
سورهٔ نجم، آیهٔ ۱۹
أَفَرَءَيۡتُمُ ٱللَّٰتَ وَٱلۡعُزَّىٰ ١٩
به من خبر دهید آیا بتهای «لات» و «عزّی»...
ترجمه: آیتالله مکارم شیرازی (Tanzil.net)
