رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ نساء، آیهٔ ۱۱۹

وَلَأُضِلَّنَّهُمۡ وَلَأُمَنِّيَنَّهُمۡ وَلَأٓمُرَنَّهُمۡ فَلَيُبَتِّكُنَّ ءَاذَانَ ٱلۡأَنۡعَٰمِ وَلَأٓمُرَنَّهُمۡ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلۡقَ ٱللَّهِۚ وَمَن يَتَّخِذِ ٱلشَّيۡطَٰنَ وَلِيّٗا مِّن دُونِ ٱللَّهِ فَقَدۡ خَسِرَ خُسۡرَانٗا مُّبِينٗا ١١٩

و آنها را گمراه می‌کنم! و به آرزوها سرگرم می‌سازم! و به آنان دستور می‌دهم که (اعمال خرافی انجام دهند، و) گوش چهارپایان را بشکافند، و آفرینشِ پاک خدایی را تغییر دهند! (و فطرت توحید را به شرک بیالایند!)» و هر کس، شیطان را به جای خدا ولّیِ خود برگزیند، زیانِ آشکاری کرده است.

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۶ پاراگراف)

﴿اِنَّ اللهَ لا يَغفِرُ اَن يُشرَكَ ِهِ﴾[19] خدا نمی‌گذرد از آن‌که به او شرک ورزیده شود. برگردید به بحث توحید و معنای توحید و شرک، ببینید شرک چیست؟ توحید کدام است؟ و آنی‌که خدا از آن نمی‌گذرد، چه گناهی‌ست که خدا از آن نمی‌گذرد؟ ﴿اِنَّ اللهَ لا يَغفِرُ اَن يُشرَكَ بِهِ﴾. اگر بخواهم باریک‌تر و دقیق‌تر بشوم، باز‌هم حرف هست. خدا مغفرت خود را شامل حال …
… بندگان تو ای خدا، نصیبی مقرر و سهمی مفروض برای خود جدا خواهم کرد؛ یعنی عده‌ای از بندگان تو را از راه راست به گمراهی می‌کشانم، عقل آنها را می‌گیرم، بینش و خرد آنها را کور می‌کنم، به‌جای اینکه در ولایت تو باشند، تحت ولایت و فرمانروایی خود، آنها را درمی‌آورم. ﴿وَ لَاُضِلَّنَّهُم﴾ آنها را به شدت گمراه می‌کنم، ﴿وَ لَاُمَنِّيَنَّهُم﴾ آنها را به شدت پایبند آرزوهای دور و دراز می‌کنم.
… که مثل سنگ آسیابی که بر گردن یک انسانی بیفتد، سر را خم می‌کند، پشت را دوتا می‌کند و انسان را به زانو درمی‌آورد؛ آرزوهایی که اگر دندان طمعش را کندی انداختی دور، یکهو می‌بینی آزادی، می‌بینی سبکی، می‌بینی هیچ قید‌و‌بندی دست و پای تو را نبسته در راه خدا؛ ﴿وَ لَاُمَنِّيَنَّهُم﴾ آنها را پایبند آرزوهای دور و دراز خواهم کرد.
﴿وَلَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ آذانَ الاَنعامِ﴾ به آنها دستور خواهم داد تا گوش چهارپایان را بشکافند. نمونه‌ای از یک سنت جاهلی و غلط ـ البته ممکن است راز و رمز بزرگ‌تری در این جمله نهفته باشد. بنده خیلی روی این کلمه فکر نکردم. چندان مجال هم نداشتم که همۀ آنچه در این زمینه گفته شده، ببینم، شاید حرف نویی تویش باشد، البته امیدش را هم نداشتم خیلی. اما احتمال …
﴿وَلَآمُرَنَّهُمْ﴾ این جمله خیلی جالب است، ﴿وَلَآمُرَنَّهُمۡ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلقَ اللهِ﴾ به آنها فرمان می‌دهم که خلقت و فطرت و سرشت خدایی را دگرگون کنند. آن انسان‌هایی که تحت فرمان من هستند، خدایا، آن‌کسانی‌که من از منطقۀ حکومت و ولایت، تو پروردگارا، صید می‌کنم و به شوره‌زار ولایت خود می‌برم، دستور می‌دهم به آنها، وادارشان می‌کنم تا خلقت و فطرت الهی را کنار بگذارند، دور بشوند از آن خط سیری که تو برای آنها معین …
… کنند، شیطان نمی‌گذارد؛ شیطانی که بر آنان ولایت دارد، نمی‌گذارد، ممکن نیست بگذارد. و هرجوری باشد، آنهایی را که در ولایت او هستند، تحت ولایت و سیطرۀ او هستند، آنها را از آفرینش و فطرت خدایی دور می‌کند، چون بدون او، کارش نمی‌گذرد شیطان، شیطانیّتش لنگ می‌شود. لذا دنبالش، خدا می‌فرماید که ـ خطاب به من و شماست ـ ﴿وَ مَن يَتَّخِذِ الشَّيطانَ وَليّاً مِن دونِ اللهِ﴾ هرکسی که به‌جای خدا شیطان را به ولایت بپذیرد، ﴿فَقَد خَسِرَ خُسراناً مُبيناً﴾ زیانی بسیار آشکار و نمایان کرده است، خسارت کرده. ﴿يَعِدُهُم﴾ شیطان به اینها وعده می‌دهد، آینده‌تان، عمرتان، زندگی‌تان؛ همه دروغ، ﴿يَعِدُهُم وَ يُمَنّيهِم﴾ و آنها را مبتلا به آرزوها و پندارهای دور و دراز می‌کند، ﴿وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيطانُ اِلّا غُروراً﴾ و شیطان جز غرور و فریب و دروغ، وعده‌ای به انسان …