رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ ص، آیهٔ ۷۲

فَإِذَا سَوَّيۡتُهُۥ وَنَفَخۡتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُواْ لَهُۥ سَٰجِدِينَ ٧٢

هنگامی که آن را نظام بخشیدم و از روح خود در آن دمیدم، برای او به سجده افتید!»

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۱ پاراگراف)

… البته دانشمندان مادی هم کم‌وبیش در این اواخر رسیدند به اینجا، که می‌گویند انسان یک نوعِ شگفت‌آوری‌ست. اگرچه آنها تفاوتی قائل نیستند، اما یک نوعِ شگفت‌آوری‌ست. و تمام این امتیازاتی که در انسان هست، بر اثر فَیَضان[24] روح خداست در او؛ تجلی روح خدا در انسان؛ که ﴿وَ نَفَختُ فيهِ مِن روحي﴾[25].