﴿وَ لَقَد سَبَقَت كَلِمَتُنا لِعِبادِنَا المُرسَلينَ ﴿۱۷۱﴾ اِنَّهُم لَهُمُ المَنصورونَ﴿۱۷۲﴾وَ اِنَّ جُندَنا لَهُمُ الغالِبوَ فَتَوَلَّ عَنهُم حَتَّى حينٍ وَ اَبصِرهُم فَسَوفَ يُبصِرونَ اَفَبِعَذابِنا يَستَعجِلونَ فَاِذا نَزَلَ بِساحَتِهِم فَساءَ صَباحُ المُنذَرينَوَ تَوَلَّ عَنهُم حَتّى حينٍ وَ اَبصِر فَسَوفَ يُبصِرونَ سُبحانَ رَبِّكَ رَبِّ العِزَّةِ عَمّا يَصِفوَ﴾[2]آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
سورهٔ صافات، آیهٔ ۱۸۰
سُبۡحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلۡعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ١٨٠
منزّه است پروردگار تو، پروردگار عزّت (و قدرت) از آنچه آنان توصیف میکنند.
ترجمه: آیتالله مکارم شیرازی (Tanzil.net)
