رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ صافات، آیهٔ ۱۷۲

إِنَّهُمۡ لَهُمُ ٱلۡمَنصُورُونَ ١٧٢

که آنان یاری شدگانند،

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۵ پاراگراف)

… حفّه بملائکتک، اللهمّ ایّده بنصرک، اللهمّ انصره نصراً عزیزاً و افتح له فتحاً یسیراً و اجعلنا من اعوانه و انصاره فى ظهوره و غیبته و صلّ على ائمّة المسلمین و حماة المستضعفین و هداة المؤمنین و صلّ على جمیع الانبیاء و المرسلین و على جمیع الشّهداء و الصّالحین. قال الله‌‌ الحکیم فى کتابه: وَلَقَد سَبَقَت کَلِمَتُنا لِعِبادِنَا المُرسَلینَ، اِنَّهُم لَهُمُ المَنصورونَ، وَ اِنَّ جُندَنا لَهُمُ الغٰلِبونَ.[2]
﴿وَ لَقَد سَبَقَت كَلِمَتُنا لِعِبادِنَا المُرسَلينَ ﴿۱۷۱﴾ اِنَّهُم لَهُمُ المَنصورونَ﴿۱۷۲﴾وَ اِنَّ جُندَنا لَهُمُ الغالِبوَ  فَتَوَلَّ عَنهُم حَتَّى حينٍ وَ اَبصِرهُم فَسَوفَ يُبصِرونَ اَفَبِعَذابِنا يَستَعجِلونَ فَاِذا نَزَلَ بِساحَتِهِم فَساءَ صَباحُ المُنذَرينَوَ تَوَلَّ عَنهُم حَتّى حينٍ وَ اَبصِر فَسَوفَ يُبصِرونَ سُبحانَ رَبِّكَ رَبِّ العِزَّةِ عَمّا يَصِفوَ﴾[2]
آیات سورۀ صافات را هم معنا کردیم در این نوشته‌ها، آن‌هم همین را می‌گوید. ﴿وَ لَقَد سَبَقَت كَلِمَتُنا لِعِبادِنَا المُرسَلينَ﴾[18] قبلاً فرمان ما برای بندگان مرسل ما، یعنی پیامبران، از پیش گذشته و تمام شده. قبلاً تصمیم مقتضی و لازم را در مورد آنها گرفتیم. آن تصمیم چیست؟ ﴿إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنصُورُونَ﴾ یاری‌شدگان آنها هستند. آنها فقط ازطرف ما یاری می‌شوند. ﴿وَ اِنَّ جُندَنا لَهُمُ الغالِبونَ﴾ سپاهیان ما هستند که پیروز می‌گردند. عرض کردم شرطش همان ایمان است و …
… این را دلیل ندان که حرف حق باید شکست بخورد؛ نه، حرف حق باید پیروز بشود، نظام حق باید غالب بشود، دست حق باید بر سر باطل بکوبد و متلاشی کند، پس چرا پیغمبر شکست می‌خورد یک جا؟ برای خاطر اینکه پیروان پیغمبر، یا ایمان کافی یا صبر کافی ندارند، صبر به خرج نمی‌دهند. واِلّ آیۀ قرآن، همان آیه‌ای که دیروز تلاوت کردیم می‌گوید که: ﴿وَلَقَد سبقَت كَلِمَتُنا لِعِبادِنَا المُرسَلينَ ﴿١٧١﴾ اِنَّهُم لَهُمُ المنصورونَ ﴿١٧٢﴾ وَاِنَّ جُندَنا لَهُم الغالِبوَ﴾[3]. جُند ما، سپاه ما، مردمِ ما غالبند، این سخن خدا تخلف‌ناپذیر است. اگر یک جا دیدی گویندگان کلمۀ حق مغلوب شدند، بِدان جُند خدا نبودند، شرایط جُند خدا بودن در آنها نبوده. دیگرانی که این غلبه را تدارک دیدند، این شکست را تدارک دیدند و زمینه‌اش را درست کردند، جُند …
﴿فَاصبِر﴾، بعد که این مطلب تمام می‌شود، به پیغمبر خاتم خطاب می‌کند، می‌فرماید که ﴿فَاصبِر﴾ پس حالا تو هم صبر کن، استقامت کن، با انگیزه‌های انحطاط‌آفرین مقاومت کن. ﴿اِنَّ وَعدَ اللهِ حَقٌ﴾ بی‌گمان وعدۀ خدا حق است. این وعده‌ای که خدا داده، گفته شما پیروز خواهید شد، آن وعده‌ای که در سورۀ صافات بود، ﴿وَ لَقَد سَبَقَت كَلِمَتُنا لِعِبادِنَا المُرسلينَ **﴿إِنَّهُم لَهُمُ المَنصُورونَ﴾،**، و همچنین وعده‌های دیگری که در قرآن هست؛ اینها حق است، اینها درست است. مسلّم تو پیروز خواهی شد ای پیغمبر، برطبق وعدۀ خدایی؛ اما شرطش صبر است. ﴿فَاصبِر﴾ باید صبر کنی، باید مقاومت و استقامت کنی، باید از راه این ستیزۀ مقدسی که در پیش گرفته‌ای برنگردی.