«فاصبر انّ وعد الله حقّ و لا یستخفّنّک الّذین لا یوقنون».[2]آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
سورهٔ روم، آیهٔ ۶۰
فَٱصۡبِرۡ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞۖ وَلَا يَسۡتَخِفَّنَّكَ ٱلَّذِينَ لَا يُوقِنُونَ ٦٠
اکنون که چنین است صبر پیشه کن که وعده خدا حق است؛ و هرگز کسانی که ایمان ندارند تو را خشمگین نسازند (و از راه خود منحرف نکنند)!
ترجمه: آیتالله مکارم شیرازی (Tanzil.net)
شاهدها (۳ پاراگراف)
البتّه ما شک نداریم که «اِنَّ وَعدَ اللَهِ حَق»؛ وعدهی الهی حق است. وَ لا یَستَخِفَّنَّکَ الَّذینَ لا یوقِنون؛[11] اینهایی که به وعدهی الهی یقین ندارند، با منفیبافیهای خودشان شما را باید متزلزل نکنند، سست نکنند. و انشاءالله پیروزی نهایی و نه چندان دیر، با مردم فلسطین و فلسطین خواهد بود.… به سابقۀ خودت اینقدر نناز، مشرک شدی تو، با قبول حکمیت شرک آوردی به خدا و تمام کارهایت باطل شد. حالا آن بیعقل را ببین که با قرآن میخواهد به جنگ علی بیاید که قرآن ناطق است. حضرت در حال نماز جوابش را دادند، چون در نماز [خواندن] آیۀ قرآن باطلکنندۀ نماز نیست. حضرت بهصورت حدیث نفْس این آیه را خواندند: «فَاصبِر اِنَّ وَعدَ اللهِ حَقٌّ وَ لا یَستَخِفَّنَّکَ الَّذینَ لا یوقِنوَ»[12] صبر کن، تحمل کن، وعدۀ خدا حق است، و این مردمی که یقین در دلهای آنها راه نیافته، تو را تحریک نکنند. که این هم آرامشی به حضّار میداد که آیۀ نیشدار و کنایهآمیز را از او شنیده بودند؛ هم نشاندهندۀ این بود که خود امیرالمؤمنین چطور احساساتی درمقابل اینها دارد، با کمال حلم با اینها رفتار کرد.[13]