رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ آل عمران، آیهٔ ۱۲۶

وَمَا جَعَلَهُ ٱللَّهُ إِلَّا بُشۡرَىٰ لَكُمۡ وَلِتَطۡمَئِنَّ قُلُوبُكُم بِهِۦۗ وَمَا ٱلنَّصۡرُ إِلَّا مِنۡ عِندِ ٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَكِيمِ ١٢٦

ولی اینها را خداوند فقط بشارت، و برای اطمینان خاطر شما قرار داده؛ وگرنه، پیروزی تنها از جانب خداوند توانای حکیم است!

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۷ پاراگراف)

و ما النّصرُ الَّا مِنْ عِندِ اللهِ العَزیزِ الحَکیم.[4] باید توجه داشته باشیم که در این فتح مبین و سایر فتوحات، غرور به قدرت خویش پیدا نکنیم و شیطان نفس بر ما غلبه نکند، که غرور موجب سردی و سستی می‌شود. و در جنگ لازم است قوای مسلح تا آخرین نقطه و تا پیروزی نهایی دارای آمادگی لازم بوده و از نیرنگ و خطر دشمن در هیچ حال غافل نباشند؛ بویژه دشمنی که تمام قدرتهای شیطانی برای حفظ او کوشش دارند و خود، خوب می‌داند که شکست برای او نابودی است. رزمندگان معظم در مرزها، …
… و قوت بدهد به آنها. و ملت هم در دنباله آنها هستند و آنها را تایید می‌کنند و آنها را پشتیبانی می‌کنند، و مبلغین هم آنها را پشتیبانی می‌کنند. آنها با قلب پاک خودشان و بازوهای بزرگ خودشان و قوی خودشان به کار خودشان ادامه بدهند که ان شاء الله نصرت نزدیک است. وَ مَا النَّصْرُ الّا مِنْ عِنْدِ اللهِ[1].
با تشکر از تلگرافاتی که در فتح خرمشهر به این جانب شده است، سپاس بی‌حد بر خداوند قادر که کشور اسلامی و رزمندگان متعهد و فداکار آن را مورد عنایت و حمایت خویش قرار داد و نصر بزرگ خود را نصیب ما فرمود. این جانب با یقین به آنکه مَا النَّصْرُ إلّا مِنْ عِندِ اللهِ[1] از فرزندان اسلام و قوای سلحشور مسلح، که دست قدرت حق از آستین آنان بیرون آمد و کشور بقیه الله الاعظم- ارواحنا لمقدمه الفداء- را از چنگ گرگان آدمخوار که آلتهایی در دست ابرقدرتان خصوصاً امریکای جهانخوارند بیرون آورد و ندای «الله اکبر» را در خرمشهر عزیز طنین‌انداز کرد و پرچم پر افتخار «لا اله الا الله» را بر فراز آن شهرِ خرّم- که با دست پلید خیانتکاران قرن به خون کشیده شده و «خونین شهر»[2] نام گرفت- [بیافراشت‌] تشکر می‌کنم. و آنان فوق تشکر امثال من هستند. آنان به یقین مورد تقدیر ناجی بشریت و برپاکننده عدل الهی در سراسر گیتی- روحی لتراب مقدمه الفداء- می‌باشند. آنان به آرم ما رَمَیْتَ إذْ رَمَیْتَ وَ لکِنَّ الله رَمی[3] مفتخرند.
… غرور است، خدای ناخواسته شما را به دام کشد و از صاحب اصلی «نصر» که خداوند قادر است اغفالتان نماید، که این حیله‌ای است شیطانی که دنبال آن علاوه بر از دست رفتن معنویت که اساس پیروزی شما عزیزان است، موجب غفلت از حیله‌های دشمنان نیز می‌باشد که شکست را همراه دارد. باید شما قوای نیرومند مسلح و ملت عظیم الشان پشتیبان شما از تبلور جلوه قدرت الله در خود هیچ گاه غافل نشوید وَ مَا النّصْرُ الَّا مِنْ عِنْدِ الله[9] و نَصْرٌ مِنَ اللهِ وَ فَتْحٌ قَریبٌ[10] و انَّا فَتَحْنا لَکَ فَتْحاً مُبیناً[11] شاهد آن است. تمام جمال و جلال و خوبیها از اوست و به ید قدرت او، و شکست و غرور و سرکشی از شیطان نفس است که باید به خداوند متعال از آن پناه برد.
… وَ یامُرونَ بِالمَعْروفِ وَ یَنْهَونَ عَنِ المُنکَرِ وَ اولئِکَ هُمُ المُفْلِحُونْ[1] آغاز پنجمین سال رسمیت جمهوری اسلامی را به ملت شریف ایران و ملتهای مظلوم تحت فشار ستمگران بومی و اجنبی تبریک می‌گویم، و نجات ملتهای دربند را از خداوند قادر متعال خواستارم. تبریک برای آنکه سالهایی که پشت سر گذاشتیم، خصوصاً سال قبل، شاهد پیروزیهای عظیم سیاسی، نظامی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی بوده‌ایم، و بحمد الله تعالی ملت و مجلس و دولت و قوه قضاییه و قشرهای متعهد روحانی و دانشگاهی با سرافرازی و روسفیدی در نزد خداوند متعال و جهانیان با قامتی افراشته از بوته امتحان پیروزمندانه خارج، و امید جهانیان تحت ستم را به اسلام و قدرت معنوی و ظاهری آن در هر قدم بیش از پیش جلب نموده‌اند، و با همه نشیب و فرازها و رجزخوانیهای جهانخواران و ریزه‌خواران پیوسته به آنان، بر جهانیان ثابت نمودند که مَا النَّصْرُ إلّا مِن عِنْدِ الله[2] و ان تَنصُرُوا اللهَ یَنْصُرْکُمْ وَ یُثَبِّتْ اقدامَکُمْ[3].
وَ مَا النَّصرُ الّا مِن عِندِ اللهِ[1] با تقدیم حمد بی‌پایان به درگاه مقدس پروردگار جهان و عرض ارادت به محضر حضرت بقیه الله- ارواحنا لمقدمه الفداء- سالروز یوم الله بیست و دوم بهمن را به ملت بزرگوار ایران و مستضعفان جهان و مظلومان ستمزده اعصار تاریخ تبریک عرض می‌کنم. بحمد الله تعالی در این سال که گذشت، اسلام و جمهوری اسلامی ایران به پیروزیهای چشمگیر و گسترش دامنه‌داری دست یافت و می‌توان گفت خورشید درخشان 22 بهمن به نصف النهار آمال و آرمانهای بزرگ اسلامی نزدیک می‌شود، و آمال ستمگران و جهانخواران رو به افول و دست ظلم‌پیشگان …
… جبهه‌های جنگ، خصوصاً در نبرد قهرمانانه «فاو»، به نبرد بی‌امان خود و مقاومت تا سقوط صدامیان ادامه دهند؛ و با وحدت و انسجام کامل در صفوفی به هم پیوسته امان را از آنان سلب نمایند؛ و خدای ناکرده غرور از پیروزیها باعث سستی در تکلیف یا بی‌دقتی در برنامه‌ها نگردد. و من با کمال تواضع، از این مدافعان پیروز می‌خواهم که هیچ گاه از نصرت حق و توکل بر خدای بزرگ غافل نباشید و مَا النَصرُ إلَّا مِن عِندِ اللهِ العزیزِ الحکیمِ.[1] و ملت عزیز ایران هم، که در تمامی صحنه‌ها خود را ملزم به ادای تکلیف الهی و دفاع از دستاوردهای آن می‌دانند، باید متوجه باشند که امروز پر کردن جبهه‌های نبرد از نیروهای آموزش دیده و آمادگی دفاع از اسلام و ایران برای همه قشرها از اهمّ واجبات الهی است، که هیچ چیز دیگر مانع از انجام آن نمی‌شود. که بحمد الله مردم به این وظیفه شرعی و مقدس خود به خوبی عمل کرده و می‌کنند. و دنیا هم اکنون شاهد امواج خروشان این انسانهای متعهد و آگاه، از روحانی گرفته تا دانشگاهیان و دانش‌آموزان، و از کارگران و کشاورزان گرفته تا بازاریان و کارمندان، همه و همه می‌باشد.