رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ عنکبوت، آیهٔ ۵۷

كُلُّ نَفۡسٖ ذَآئِقَةُ ٱلۡمَوۡتِۖ ثُمَّ إِلَيۡنَا تُرۡجَعُونَ ٥٧

هر انسانی مرگ را می‌چشد، سپس شما را بسوی ما بازمی‌گردانند.

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۱ پاراگراف)

«فَاَعِدّوا لَهُ عُدَّتَهُ» وسایل لازم را، ساز و برگ لازم را برای مرگ آماده کنید؛ بالاخره این پیش می‌آید. «کُلُّ نَفسٍ ذآئِقَةُ المَوتِ»[10] هیچ انسانی، هیچ موجودی، هیچ ذوحیاتی از این پدیده برکنار نیست، خودت را آماده کن برای لحظه‌ای که این پدیده فرا می‌رسد. «فَاِنَّهُ یَفجَأُکُم بِاَمرٍ عَظیمٍ» مرگ ناگهان شما را به یک امر عظیمی غافلگیر می‌کند! حتی آن کسی هم که مریض است و انتظار مرگ را دارد، او هم غافلگیر می‌شود. آن غافلگیری هم به یک امر عظیمی است، به یک حادثۀ بزرگی است که هیچ حادثه‌ای در دوران زندگیِ انسان به …