ج: امی بودن به معنای آشنا نبودن با خواندن و نوشتن است. البته در معنای امی بودن، تعبیرات و تفسیرات دیگری هم شده: بعضی گفتهاند امی بودن به خاطر این است که اهل امالقراء یعنی اهل مکه است و این قبیل چیزها. یا مثل انسانهای مادرزاد، از لحاظ فطرت پاک است، اما اینها نیست، چون در قرآن آیهی دیگری هم داریم که اشاره شده که پیغمبر خواندن و نوشتن نمیدانسته «و ماکنت تتلوا من قبله من کتاب و لا تخطه بیمینک اذاً لارتاب المبطلون»[7]:آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
سورهٔ عنکبوت، آیهٔ ۴۸
وَمَا كُنتَ تَتۡلُواْ مِن قَبۡلِهِۦ مِن كِتَٰبٖ وَلَا تَخُطُّهُۥ بِيَمِينِكَۖ إِذٗا لَّٱرۡتَابَ ٱلۡمُبۡطِلُونَ ٤٨
تو هرگز پیش از این کتابی نمیخواندی، و با دست خود چیزی نمینوشتی، مبادا کسانی که در صدد (تکذیب و) ابطال سخنان تو هستند، شک و تردید کنند!
ترجمه: آیتالله مکارم شیرازی (Tanzil.net)
شاهدها (۳ پاراگراف)
… اگر نتواند مثلاً با صدای خوشی یک آواز ششدانگی بخواند. این برای او نقص به حساب نمیآید، چون کار او نیست. البته داشتن آواز خوش یک کمالی هست و نداشتن هم به همان نسبت یک کمبود است، اما با توجه به اینکه این آقا یک ریاضیدان، یا یک فیزیکدان و یا یک عالم طبیعی است. حالا اگر نتواند چَهچَه بزند با توجه به شغل و شأن او یک نقصی محسوب نمیشود و من میگویم با توجه به شأن پیغمبری کمال هم هست زیرا که خود این آیه اشاره میکند که: «اذا لارتاب المبطلون».دربارۀ بحث نبوت، درست است که سخن از اینکه نبی دارای چه اندازه از علوم الهی یا از علوم انسانیست، خودش یک بحثیست؛ یا دانستن این مطلب که آیا پیامبر ما که نمینوشت و نمیخواند ـ که قرآن ناطق است: ﴿وَ لا تَخُطُّهُ بِيَمينِكَ اِذاً لَارتابَ المُبطِلونَ﴾[1]، پیغمبر نه مینوشت و نه میخواند ـ آیا اینکه نمینوشت و نمیخواند، برای خاطر این بود که نمیتوانست؟ یعنی به تعبیر معمولی امروز، بهکلی بیسواد بود؟ یا نه، میتوانست، درعینحال نمینوشت و نمیخواند؟ خب، یک بحثیست بالاخره؛ یا سخن دربارۀ اینکه پیغمبر اسلام، قبل از نبوت و بعثتش، به چه دینی، به چه آیینی، از میان ادیان و آیینهای عالم معتقد بود و عمل میکرد، …