رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ نمل، آیهٔ ۱۸

حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَوۡاْ عَلَىٰ وَادِ ٱلنَّمۡلِ قَالَتۡ نَمۡلَةٞ يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّمۡلُ ٱدۡخُلُواْ مَسَٰكِنَكُمۡ لَا يَحۡطِمَنَّكُمۡ سُلَيۡمَٰنُ وَجُنُودُهُۥ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ ١٨

(آنها حرکت کردند) تا به سرزمین مورچگان رسیدند؛ مورچه‌ای گفت: «به لانه‌های خود بروید تا سلیمان و لشکرش شما را پایمال نکنند در حالی که نمی‌فهمند!»

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۱ پاراگراف)

در این بخش از داستان سلیمان هم که در سوره‌ى نمل آمده همین‌‌جور [است]. اوّل از داستان مورچه‌ها شروع میکند و سخن مورچه‌اى است که به مورچه‌ها میگوید: حَتّیٰ اِذآ اَتَوا عَلیٰ وادِ النَّملِ قالَت نَملَةٌ یاَیُّهَا النَّملُ ادخُلوا مَسٰکِنَکُم‌ لایَحطِمَنَّکُم سُلَیمٰنُ‌ وَ وَجُنُودُهُ ۥ‌ُ وَ هُم لا یَشعُرون؛[8] شما را لگد نکنند سپاهیان سلیمان در حالى که آنها نمیدانند و نمیفهمند و توجّه ندارند؛ و سلیمان پیغمبر میفهمد؛ این قدرت الهى است. حالا چگونه این امواجى را که از مورچه ساطع میشود و وسیله‌ى ارتباط یک مورچه با مورچه‌هاى دیگر است ــ این امواج صوتىِ غیر قابل فهم براى انسان و غیر قابل درک براى انسان را ــ این پیغمبر درک میکند، این جزو قدرتهاى الهى …