قال اللّه الحکیم فی کتابه: بسماللّهالرّحمنالرّحیم. و توکّل علی العزیز الرّحیم. الّذی یریک حین تقوم. و تقلّبک فی السّاجدین. انّه هو السّمیع العلیم.[1]آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
سورهٔ شعراء، آیهٔ ۲۲۰
إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ ٢٢٠
اوست خدای شنوا و دانا.
ترجمه: آیتالله مکارم شیرازی (Tanzil.net)
شاهدها (۲ پاراگراف)
… الرّحیم»؛ به این خدای عزیز و رحیم که تضمین کنندهی غلبهی حق بر باطل است، توکل و تکیه کن. «الّذی یریک حین تقوم. و تقلّبک فی السّاجدین»؛ او ناظر به حال توست؛ در حال قیام، در حال سجده، در حال عبادت، در حال حرکت، در حال تلاش؛ او حاضر و ناظر است، تو را میبیند؛ «انّه هو السّمیع العلیم». پس در منطق قرآن، عزت را باید از خداوند طلب کرد.