رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ شعراء، آیهٔ ۲۰

قَالَ فَعَلۡتُهَآ إِذٗا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ٢٠

(موسی) گفت: «من آن کار را انجام دادم در حالی که از بی‌خبران بودم!

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۱ پاراگراف)

شما موسی‌بن‌عمران را می‌بینید، علیه‌الصلاة‌و‌السلام، در خانۀ فرعون دارد زندگی می‌کند؛ به قول یکی از ریش‌سفیدهای چند سال قبل، پلو چلوهای فرعون را می‌خورد، آقازادگی هم می‌کند، در بازار، روی عِرقِ از نژاد بنی‌اسرائیل بودن و کسانی که به ایدۀ او ایمان آوردند، یک نفر را هم می‌کُشد، بعدها که مبعوث به نبوت و رسالت می‌شود، در حین برگشتن از پیش شعیب و از مدین ـ بعد از آنی‌که از پیش شعیب و مدین برمی‌گردد، آنجا مبعوث به رسالت می‌شود ـ راجع به آن آدم‌کشی آن روزش می‌گوید ﴿وَ اَنا مِنَ الضّآلّي﴾[12] گمراه بودم من. گمراه بودم یعنی چه؟ یعنی نیافته بودم این راهی را که درست بر ضد راه معمولی جامعۀ فرعونیِ آن روزگار بوده، نه‌اینکه یکی از آحاد فرعونی را کُشتن گناه است، نه‌خیر؛ بلکه می‌خواهد بگوید آن روزی که من او را کشتم، یک آدمی نبودم که با یک ایدۀ مشخصی، یک جهت‌گیری صحیحِ …