رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ نور، آیهٔ ۳۷

رِجَالٞ لَّا تُلۡهِيهِمۡ تِجَٰرَةٞ وَلَا بَيۡعٌ عَن ذِكۡرِ ٱللَّهِ وَإِقَامِ ٱلصَّلَوٰةِ وَإِيتَآءِ ٱلزَّكَوٰةِ يَخَافُونَ يَوۡمٗا تَتَقَلَّبُ فِيهِ ٱلۡقُلُوبُ وَٱلۡأَبۡصَٰرُ ٣٧

مردانی که نه تجارت و نه معامله‌ای آنان را از یاد خدا و برپاداشتن نماز و ادای زکات غافل نمی‌کند؛ آنها از روزی می‌ترسند که در آن، دلها و چشمها زیر و رو می‌شود.

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۱ پاراگراف)

اَّللهُ نورُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَ الاَرضِ مَثَلُ نورِها کَمِشکْوةٍ فیها مِصباحٌ اَّلمِصباحُ فی زُجاجَةٍ اَّلزُّجاجَةُ کَـاَنَّها کَوکَبٌ دُرِّیٌّ یوقَدُ مِن شَجَرَةٍ مُبّْرَکَةٍ زَیتونَةٍ لاشَرقِیَّةٍ وَلاغَربِیَّةٍ یَکادُ زَیتُها یُضیٓءُ وَ لَو لَم تَمسَسهُ نارٌ نورٌ عَلیّْ نورٍ یَهدِی اللهُ لِنورِها مَن یَشآءُ وَ یَضرِبُ اللهُ الاَمثالَ لِلنّاسِ وَ اللهُ بِکـُلِّ شَیءٍ عَلیـمٌ * فی بُیوتٍ اَذِنَ اللهُ اَن تُرفَعَ وَ یُذکَرَ فیهَا اسمُه‌و یُسَبِّحُ لَه‌و فیها بِالغُدُوِّ وَالأصالِ * رِجالٌ لا تُلهیهِم تِجارَةٌ وَلا بَیعٌ عَن ذِکرِ اللهِ وَ اِقامِ الصَّلٰوةِ وَایتآءِ الزَّکـْـوةِ یَخافونَ یَومًا تَتَقَلَّبُ فیهِ القُلوبُ وَالاَبصارُ * لِیَجزِیَهُمُ اللهُ اَحسَنَ ما عَمِلوا وَ یَزیدَهُم مِن فَضلِه‌ا وَ اللهُ یَرزُقُ مَن یَشاّْءُ بِغَیرِ حِساب.[1]