رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ مؤمنون، آیهٔ ۱۰۰

لَعَلِّيٓ أَعۡمَلُ صَٰلِحٗا فِيمَا تَرَكۡتُۚ كـَلَّآۚ إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَآئِلُهَاۖ وَمِن وَرَآئِهِم بَرۡزَخٌ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ ١٠٠

شاید در آنچه ترک کردم (و کوتاهی نمودم) عمل صالحی انجام دهم!» (ولی به او می‌گویند:) چنین نیست! این سخنی است که او به زبان می‌گوید (و اگر بازگردد، کارش همچون گذشته است)! و پشت سر آنان برزخی است تا روزی که برانگیخته شوند!

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۱ پاراگراف)

… کردم چیزى به دست آوردم، حالا که روز عمل رسیده، مى‌بینیم اى ‌داد بى‌داد! آن راحتى تبدیل شد به وزر و وبال؛ آن بیدارخوابى شما و آن غصّه‌ى شما و آن دلهره‌ى شب عملیّات و آن نگرانى شما که بچّه‌ها را چه کار کنیم و مهمّات از کجا بیاوریم، حالا شده یک درجه‌ى اعلیٰ؛ آنجا است که آدم میگوید: رَبِّ ارجِعونِ ؛[24] خدایا مرا برگردان، لَعَلّیࣤ اَعمَلُ صٰلِحًا،[25] جواب خدا این است: کَلّا؛[26] تمام شد دیگر. حدّاقل این ساعاتى که آدم مى‌نشیند و این حرفها را میزند، از آن ساعاتى است که آنجا وقتى انسان نگاه میکند، مىبیند اى‌ داد بى‌داد! چون همه ‌چیز زنده میشود دیگر؛ این دنیا اصلاً زنده است، این دنیا جان دارد، این لحظات هم جان دارد؛ همه‌ى آنها برمیگردند. این لحظات در …