… ولمّا کان دخولنا فی هذه المرحلة محقّقاً لمصالح الثورة والشعب فقد صرنا فی هذا الطریق خلف قاعدنا الکبیر. إنّ العدوّ الیوم یعیش تناقضاً واضحاً بین طبیعته العدوانیّة الدمویّة وشعاراته التی یتوجّه بها فی کلّ حین وأیّ السبیلین یختار فإنّ النتیجة سوف تکون لصالحنا. إنّنا نملک الیوم قدرة المناورة والله غالبٌ على أمره ولینصرنّ الله من ینصره إنّ الله لقویٌّ عزیزٌ والعاقبة للمتّقین. أوصیکم عباد الله ونفسی بتقوى الله.آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
سورهٔ حج، آیهٔ ۴۰
ٱلَّذِينَ أُخۡرِجُواْ مِن دِيَٰرِهِم بِغَيۡرِ حَقٍّ إِلَّآ أَن يَقُولُواْ رَبُّنَا ٱللَّهُۗ وَلَوۡلَا دَفۡعُ ٱللَّهِ ٱلنَّاسَ بَعۡضَهُم بِبَعۡضٖ لَّهُدِّمَتۡ صَوَٰمِعُ وَبِيَعٞ وَصَلَوَٰتٞ وَمَسَٰجِدُ يُذۡكَرُ فِيهَا ٱسۡمُ ٱللَّهِ كَثِيرٗاۗ وَلَيَنصُرَنَّ ٱللَّهُ مَن يَنصُرُهُۥٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ ٤٠
همانها که از خانه و شهر خود، به ناحق رانده شدند، جز اینکه میگفتند: «پروردگار ما، خدای یکتاست!» و اگر خداوند بعضی از مردم را بوسیله بعضی دیگر دفع نکند، دیرها و صومعهها، و معابد یهود و نصارا، و مساجدی که نام خدا در آن بسیار برده میشود، ویران میگردد! و خداوند کسانی را که یاری او کنند (و از آیینش دفاع نمایند) یاری میکند؛ خداوند قوی و شکست ناپذیر است.
ترجمه: آیتالله مکارم شیرازی (Tanzil.net)
شاهدها (۸۸ پاراگراف)
… ما بود؛ ایستادگى در مقابل تحمیل آنها تکلیف ما بود؛ افشاگرى در تسلّط صهیونیستها و اسرائیلیها تکلیف ما بود؛ وهلمّجرّا؛[6] خود خداى متعال اینجورى پیش آورد.این حقیقت قضیّه است: ایمان بود، جهاد بود، اخلاص بود، عمل صالح بود؛ و نصرت هم نتیجهی قهرى اینها است. خداى متعال اصدقالقائلین[7] است که فرموده: وَالَّذینَ جّْهَدوا فینا لَنَهدِیَنَّهُم سُبُـلَنا؛[8] وَ لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنـصُرُه.[9] [در روایات هم داریم] «مَن کانَ لِلهِ کانَ الله لَه».[10] این آیات و روایات، حقیقت است، بیان واقعیّات است. خب جهادى شد، مبارزهاى شد، تلاشى شد، اخلاصى بود، خداى متعال برکت داد، پیروزى به دست آمد، حاکمیّتِ اسلام شد، قرآن عزیز شد، مسلمانها در دنیا اهتزاز[11] معنوى پیدا کردند و احساس کردند که مسلمانى ننگ نیست، افتخار است. قبلاً خیلى از مسلمانها در بسیارى از نقاط …یکى از آیات الهى این بود که اگر براى خدا کار کنید، خدا به شما کمک خواهد کرد: وَ لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُه؛[2] یکى از آیات الهى این است که اگر صبر کنید و استقامت کنید، خدا را با خود خواهید یافت: اِنَّ اللهَ مَعَ الصّٰبِرین؛[3] نمیشود این آیات را همینطور خواند و رد شد؛ هر کلمهاى از کلمات این آیات یک تجربهى زندگى است، یک درس حکمت است؛ همینجورى نیست که بخوانیم و عبور کنیم و فکر کنیم که فهمیدیم. یا اینکه در قرآن کریم هست که هر کس تلاش کند در راه خدا، هر کس مجاهدت کند براى خدا، در حقیقت براى خود تلاش کرده است و مجاهدت کرده …خب، همهى دنیا ایستادند در مقابل جمهورى اسلامى، امروز ...... [امّا] «وَ لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُه»؛ حتماً و محقّقاً خداى متعال نصرت میدهد، یارى میکند آن کسانى را که او را یارى کردند؛ و نصرت داد.… این ملّت «مِن کُلِّ فَجٍّ عَمیق»[10] میریختند بیرون، سپاهها تشکیل میدادند، جمعیّتها تشکیل میدادند؛ ارتشى یک جور، سپاهى یک جور، بسیجى یک جور، نیروهاى انتظامى یک جور، کسانى که تفنگ به دست نگرفته بودند یک جور، میریختند بیرون و به جبههها [میرفتند]؛ خب، اینها نصرت الهى است: وَ لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُه؛ این وعدهى اوّل الهى را خدا تحقّق بخشید به خاطر نصرت.… فی عصرٍ کانت فیه الجهود الاستعماریّة المکثّفة ترکّز خلال قرنین من الزّمان وبکلّ ما لدیها من ثروةٍ وتخطیطٍ وسلاحٍ وسیاسةٍ و إعلامٍ على محو الدّور الإسلامىّ من السّاحة الحیاتیّة، حتّى لایبقى من الإسلام غیر الاسم، ومن الحالة الإسلامیّة سوى الشّکل التّقلیدىّ. وفى خضمّ هذا النّشاط المحموم تفجّرت الثّورة الإسلامیّة والنّظام الإسلامىّ رعداً وبرقاً یشعل ذلک الرّکام فیجعله حطاماً لنلاحظ بعد ذلک کلّ هذا الشّوق المتزاید للجوء إلى أحضان الإسلام والعیش تحت لوائه الخفّاق یشتعل فی قلب کلّ مسلمٍ وفی کلّ أرجاء العالم، ویجذب إلیه کلّ جوانب حیاة المسلمین ویفجّر الانتفاضة فی کلّ مکانٍ، وطبیعیّ أن تصل بعض نماذج هذه الانتفاضة على الأقلّ إلى ما تصبو له من نصرٍ رغم التّصدّی الاستعمارىّ المرکّز لها «وَ لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُه، اِنَّ اللهَ لَقَوِیٌّ عَزیز ».[17]… به تجدید عهد با پیشواى عالیقدرشان شتافتهاند گرامى داشته، به خانوادههاى محترم شهداى بزرگوار و جانبازان فداکار و رزمندگان غیور و بااخلاص، ضمن عرض ارادت یادآورى میکنم که این نیز محصول پایدارى و صبر شما و رهبرى آن امام راحل عالىمقام (رضوان الله علیه) است؛ وَ لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُه، اِنَّ اللهَ لَقَوِیٌّ عَزیز.[8] همچنین لازم میدانم با تجلیل از خاطرهى قیام خونین پانزدهم خرداد، از شهداى مظلوم آن روز که در ظلمات سلطهى طاغوتى، غریبانه به خون تپیدند یاد کرده، علوّ درجات آنان را از ایزد منّان طلب نمایم.امّا حقیقت روشن دیگر این است که آنچه بالاخره پیروز خواهد شد، راه خدا است. این را تاریخ بر ما ثابت کرده است و سرگذشت دوران معاصر بشریّت هم این را به اثبات رسانده است. ما صبر میکنیم و مقاومت میکنیم براى خدا و میدانیم که نصرت هم پشت سر این صبر و مقاومت هست: وَ لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُه.[3]… وحدت نیروهاى مسلّح را حفظ کنید. با ارتش و با نیروى انتظامى در نهایتِ صفا و برادرى حرکت کنید. هر کدام کارى و شغلى و مسئولیّتى و راهى به سوى تکامل خود دارند؛ همه باید این راه را بپیمایند. به امید خدا پیش بروید و مطمئن باشید که خداى متعال شما را کمک خواهد کرد؛ وَ لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُه اِنَّ اللهَ لَقَوِیٌّ عَزیز.[5]اُذِنَ لِلَّذینَ یُقتَلونَ بِاَنَّهُم ظُلِموا وَاِنَّ اللهَ عَلی نَصرِهِم لَقَدیرٌ * أَلَّذینَ اُخرِجوا مِن دِیارِهِم بِغَیرِ حَقٍّ اِلّا اَن یَقولوا رَبُّنَا اللهُ وَلَولادَفعُ اللهِ النّاسَ بَعضَهُم بِبَعضٍ لَهُدِّمَت صَوامِعُ وَ بِیَعٌ وَ صَلَوتٌ وَ مَسجِدُ یُذکَرُ فیهَا اسمُ اللهِکَثیرًا وَ لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُه اِنَّ اللهَ لَقَوِیٌّ عَزیز.[2]… که این مبارزه را خاموش کند، امّا به حول و قوّهى الهى و به همّت فلسطینیان شجاع و به کمک ملّتها و دولتهاى مسلمان، این شعله باید روزبهروز برافروختهتر گردد تا همهى بناى پوشالى دشمن را در کام خود فرو برد؛ و این خواهد شد، و نصرت الهى بر آنان نازل خواهد گشت؛ وَ لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُه اِنَّ اللهَ لَقَوِیٌّ عَزیز.شما با ایستادگی خودتان پیروز شدید و اگر این ایستادگی نبود، تا امروز بارها دشمن، اغراض پلید خود را در ایران عزیز و میهن اسلامی ما اعمال و اجرا میکرد. ملتهای دیگر هم، راهی جز ایستادگی ندارند. اگر ملتها ایستادگی کنند، خدا به آنها کمک میکند. «ولینصرنّ اللَّه من ینصره[3] .» وعده خدا این است که اگر شما خدا را نصرت کردید، خدا هم شما را نصرت میکند.… کشور را امروز در دنیا سراغ دارید ــ بروید سراغ قوىترین کشورها ــ که اگر همهى دنیا با [دشمن] او همدست بشوند، بتواند سر پاى خود بِایستد و دچار تزلزل نشود؟ بروید در ذهن خودتان این کشورهاى قوى دنیا را یکى پس از دیگرى ببینید آیا چنین ظرفیّتى در این کشورها هست؟ چه کسى میتوانست آنجور بِایستد جز آن کسى که دل او به خداى بزرگ و وعدهى نصرت الهى به معناى حقیقى کلمه باور داشت که «وَ لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُه»؛[3] اینکه دیگر قابل تأویل نیست و واقعیّت جامعهى ما و حوادث تاریخ ما هم این را ثابت کرد. شما آن جوانها هستید؛ قدر خودتان را، یعنى قدر آن گوهر گرانقدرى را که در وجودتان هست، بدانید. تمام مشکلات بزرگ دنیاى اسلام میتواند با آن امانت الهى که در دلهاى شما و در وجود شما است، حل بشود.… مردم مناطق دیگر- همراه نمىشد، اثرى را که باید ببخشد، نمىبخشید. اینها سنّتهاى الهى است. اینها حکمت الهى در زندگى بشر است. در نوزدهم دى، کار بزرگى انجام شد. همه هم شرکت کردند. رهبرىِ معظّم و ملهمِ من عندالله هم بالاى سر این کار، مردم را قدمبهقدم هدایت کرد. خداى متعال هم آنطورى که در قرآن وعده داده است: «ولینصرنّ الله من ینصُره»[2]، نصرت خودش را شامل حال این ملّت کرد. چه اتفاقى افتاد؟ اتفاقى که اگر امروز نسبت به هر یک از کشورهایى که وضع مشابه آن روز ما را دارند، فکرش را بکنید، خواهید دید چقدر عجیب و بزرگ و باور نکردنى است. یک نظامِ اُختاپوسىِ فاسدِ مفسدِ وابستهى ضدّمردمىِ ضدّدینى که با هر چه رنگ و بوى دین داشت مخالفت …… ما از آسمان که نیفتادهایم! ما ذاتاً که بر ملتهای دیگر؛ امّتهای تاریخ و گذشتگان خودمان، رجحانی نداریم. رجحان این ملت به دلیل انتخاب راه خدا و ایمان بود؛ بهسبب حضورش بود که «من کان للَّه کان اللَّه له[12] »؛ هر کس در خدمت اهداف الهی باشد، خدا کمکش میکند. «ولینصرنّ اللَّه من ینصره[13] »؛ هر کس خدا را نصرت کند، خدا هم نصرتش میکند. تا به حال اینطور بود. اگر خدا را نصرت نکنیم، قضیه بهعکس و طور دیگری میشود و دشمن، مسلّط خواهد شد.… همه، اگر در جامعه، به دستور اسلام و فرموده قرآن عمل شود، هیچکدام از ابزار و عوامل فساد، نمیتواند کمترین اثری بکند. به معنای دقیقتر، توجّه از جوانب مختلف و امر به معروف و نهی از منکر، نمیگذارد دشمن پیروز شود. این است که جامعه اسلامی، یک جامعه ماندگار است. این است که «انا نحن نزّلنا الذکر و انّا له لحافظون.[13] » این است که «ولینصرن اللَّه من ینصره.[14] » این است که «والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا.[15] » اینها تعارف نیست که خدا با ما کرده است. حال، قدرتمندان دنیا عربده بکشند و علیه نظام جمهوری اسلامی تهمت بزنند. بحمداللَّه اینجا بنای مستحکمی است. بنایی است که هر کس با آن زورآزمایی کند، دست و پنجه خودش را زخمی و مجروح خواهد کرد. امروز همه عوامل بقا و حیات، در نظام اسلامی هست. کسانی هم که گاهی اوقات …خدای متعال وعده داده است که اگر کسی او را نصرت کند، او هم نصرتش خواهد کرد. برو برگرد ندارد! اگر کسی برای خدا تلاش و حرکت کند، پیروزی نصیبش خواهد شد. نه اینکه به هر یک نفر پیروزی میدهند! وقتی مجموعهای حرکت میکند، البته، شهادتها هست، سختیها هست، رنجها هست؛ اما پیروزی هم هست: «ولینصرنّ الله من ینصره» نمیفرماید که نصرت میدهیم؛ خون هم از دماغ کسی نمیآید. نه! «فیقتلون و یقتلون»؛ میکشند و کشته میشوند؛ اما پیروزی به دست میآورند. این، سنّت الهی است. وقتی که از ریخته شدن خونمان ترسیدیم؛ از هدر شدن پول و آبرو ترسیدیم؛ به خاطر خانواده ترسیدیم؛ به خاطر دوستان ترسیدیم؛ به خاطر منغّص شدن …… انسان را میگیرد. انسانْ با دقّت میتواند آن پرده را از جلوِ چشم بردارد و حساب خود را با خدا روشن کند و در امر خود دچار اشتباه نشود. این، برای همه ممکن است. سعی کنیم که این طور شود. اگر این گونه شد، بدون تردید مجلس، مجلسِ موفّقی خواهد شد و کشور پیش خواهد رفت. «ولینصرناللَّه من ینصره[2] »، یک آیه بیّنه قرآن کریم است که هیچ ابهامی در آن نیست. خدا را نصرت کنید، خدا هم شما را نصرت خواهد کرد. «والّذین جاهدوا فینا لنهدینّهم سبلنا[3] »، یک آیه مبیّنه است و هیچ تشابهی در آن نیست. شما برای خدا مجاهدت کنید، خدای متعال هم راه را به شما نشان خواهد داد.… کشور، یعنی کسانی که از قضایا مطّلعند، از آنها به تعبیر معروفِ «از حوادث پشت پرده» اطّلاع دارند و میدانند که عامل آن حوادث نمیتوانسته یک عامل معمولی و طبیعی باشد و چیزی جز عنایت الهی، پشت این قضیه نیست. ما به این قضیه معتقدیم. قرآن، ناطق به این معناست. ما عقیده داریم که «ولینصرنّ اللَّه من ینصره.[2] » چه کسی بیشتر از این ملت نصرتِ دینِ خدا کرده و در میدانهای خطر وارد شده است؟! پس، نصرت الهی، امری طبیعی و بدیهی است. آن را داشتهایم؛ بعد از این هم انشاءاللَّه خواهیم داشت. این، قلم عمده است، که شامل بیشتر یا همه تواناییهای ما همین است. آن رقم عمده دیگری که باید مورد نظر قرار گیرد، این ملتِ بزرگ است؛ ملتی همراه با دولت، علاقهمند به …… خودش به دست بیاورید و بر آن پا بفشارید؛ آن چیز صحیح این است. اگر انسان دچار بعضى از کجفهمىها نشود، و آنچه را خداى متعال از انسان طبق تشخیصِ آدم خواسته، آن را انجام بدهد، خدا هم کمک خواهد کرد؛ یعنى هیچ دغدغهاى از این جهت وجود ندارد که خداى متعال کمک میکند. در قرآن چند جا وعدهى صریح داده شده که اگر خدا را یارى کردید، خداى متعال شما را یارى میکند: اِن تَنصُرُوا الله یَنصُرکُم،[9] وَ لَیَنصُرَنَّ اللهُ مَن یَنصُرُه ؛[10] دیگر انسان از این صریحتر چه چیزى از خدای متعال در قرآن میخواهد؟ صریح، با تأکید، قطعاً. «لَیَنصُرَنَّ الله» یعنى یقیناً، قطعاً خداى متعال یارى میکند کسى را که او را یارى کند. یارى خدا یعنى چه؟ یعنى اینکه انسان به دنبال این باشد که راه خدا را، راه هموارى بکند و رهروان آن راه را زیاد بکند و کمک کند به مردم که در این راه …انشاءالله خدای متعال هم کمک خواهد کرد؛ «من کان لله کان الله له»، هر کس برای خدا کار کند، خدا هم تمام امکانات و علم و قدرت خودش و سنتهای آفرینش را در خدمت او قرار خواهد داد. «ولینصرنّ الله من ینصره»؛ این جملهی عجیبی است - «ل» قسم و «ن» تأکید - حتماً خدا کسانی را که او را نصرت کنند، بدون شک نصرت خواهد کرد.دوستان و میهمانان! اگر رهبران ادیان الهی میپذیرند که در جای پیامبران نشستهاند، راه روشن آن پیام آورانِ فلاح و سعادت انسان، در برابر آنها است. این راهی پرتلاش و پرمانع است، ولی در عین حال راهی است که بهجت و رضایت رهرو خود، و در نهایت رضایت الهی را میسّر و محقق میسازد، «ولینصرنّ اللَّه من ینصره».… دشمن با التماس چیزی نخواهد داد. هیچ ملتی به خاطر ضعیف بودن و گردن کج کردن در مقابل دشمن، به چیزی نمیرسد. هر ملتی که در دنیا به جایی رسیده است، به خاطر عزم و اراده و ایستادگی و سینه سپر کردن و سر را بالا نگهداشتن رسیده است. بعضی از ملتها این توان را ندارند؛ اما آن ملتی که به اسلام معتقد است، آن ملتی که به قرآن معتقد است، آن ملتی که به وعده خدا معتقد است، آن ملتی که معتقد است «لینصرنّ الله من ینصره[1] » - هرکه خدا و دین خدا را یاری کند، خدا با تأکید او را یاری خواهد کرد - این توانایی را دارد.به برادران عزیز فلسطینیمان که در آنجا با زحمات مواجه هستند، عرض میکنیم: اگر مقاومت و صبر کنید، هم ثواب الهی و هم پیروزی را به دست خواهید آورد. پیروزی همیشه با صبر و با حرکت در راه خدا همراه است؛ «ولینصرنّ الله من ینصره[16] »؛ تردیدی در این نیست. بنابراین، پیروزی وجود خواهد داشت؛ منتها باید صبر کنند و تحمّل داشته باشند. به همه کشورهای اسلامی و ملتهای مسلمان هم عرض میکنیم که امروز وظیفه شرعی همه ملتها و دولتهاست که به آن جماعت مؤمن و آن ملت مظلوم کمک برسانند و آنها را وسط میدان، …… نعمتهای زیادی به ما داده است. شکرگزاری این نعمتها بر ما واجب است. شکرگزاری به این است که در هر جا هستیم - بنده، شما، دولت، مسؤولان گوناگون اجرایی و مسؤولان قضایی - به وظیفه خود عمل کنیم و آنچه را که احساس میکنیم بیننا و بیناللَّه وظیفه ماست، انجام دهیم. «ولینصرنّ اللَّه من ینصره[4] »؛ بدون تردید نصرت الهی پشت سر چنین حرکت و انگیزهای وجود دارد؛ کمااینکه تا امروز هم وجود داشته و بعد از این هم این طور خواهد بود.… را به دوش خویش حس کنند. همّت و ارادهی شما و تصمیم قاطعتان بر خسته نشدن از خباثتها و حماقتها، مهمترین سرمایهی شما است. از خدای متعال کمک بخواهید و ارواح طیبه اولیای خدا و شهدای راه حق را به مدد بطلبید و با استقامت در این راه به پیش روید و خدا با ما است. و َلَیَنْصُرَنّ اللّهُ مَنْ یَنْصُرُهو لینصرنّاللَّه من ینصره انّاللَّه لقویٌ عزیز. صدقاللَّه العلی العظیمآنچه ما را در مقابل توطئه دشمن، پایدار میکند، ایمان به خدا و اعتماد به وعده الهی است. وعده الهی این است که: «ولینصرنّ اللَّه من ینصره[1] »؛ آن کسی که دین خدا را نصرت کند؛ آن کسی که طبق دستور الهی نیروهای خود را در راه نجاح و فلاح و صلاح به میدان بیاورد، خدای متعال او را تنها نخواهد گذاشت و او را موفّق و پیروز خواهد کرد. تجربه ما هم همین را نشان میدهد.در این صورت امداد و نصرت الهی، حق مسلمی است که وعده قرآنی برای او مقرر فرموده است:«ان تنصروالله ینصرکم و یثبت اقدامکم» و :«لینصرن الله من ینصره» و : «ان الارض یرثها عبادی الصالحون».… «احساس عزت» است که به آنها پیروزی میدهد؛ چرا همین حزباللَّه لبنان - یک مشت جوان، بدون ساز و برگهای معمولی سیاسی و نظامی و اقتصادی متداول دنیا - بر یک ارتش کاملاً مجهز و مورد توجه و اعتماد قدرتهای بزرگ جهانی، پیروز شد؟ چون به برکت اسلام، اتکاءبهنفس داشت. این که میگویم عمل به اسلام، این است که ما حرف و وعدهی قرآن را قبول داشته باشیم، معنایش این است که وقتی قرآن میگوید «و لینصرنّ اللَّه من ینصره انّ اللَّه لقوی عزیز»، این را باور کنیم. اگر نصرت خدا کردید، «لینصرنّ اللَّه»، خدا شما را نصرت میکند. «انّ اللَّه غالب علی امره»، این را باور کنیم. این معرفت قرآنی به ما یکچنین باوری را میدهد؛ آن وقت ثمره و نتیجهاش در بیداری ملتها، در ضعف روزافزون قدرتهای متجاوز و در به هم خوردن برنامهی متجاوزان و …