رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ بقره، آیهٔ ۱۳۵

وَقَالُواْ كُونُواْ هُودًا أَوۡ نَصَٰرَىٰ تَهۡتَدُواْۗ قُلۡ بَلۡ مِلَّةَ إِبۡرَٰهِـۧمَ حَنِيفٗاۖ وَمَا كَانَ مِنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ ١٣٥

(اهل کتاب) گفتند: «یهودی یا مسیحی شوید، تا هدایت یابید!» بگو: «(این آیینهای تحریف شده، هرگز نمی‌تواند موجب هدایت گردد،) بلکه از آیین خالص ابراهیم پیروی کنید! و او هرگز از مشرکان نبود!»

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۱ پاراگراف)

خود «ملّی» هم از همین قبیل است. ملّت، به معنای «شَعب» نیست، به معنای «امّت» نیست؛ ملّت یعنی دین؛ مِلَّةَ اِبرٰهیمَ حَنیفًا،[5] یعنی آئین ابراهیم. حالا این از زمان مشروطه آمده و نمیشود با آن کاری کرد. این‌قدر گفتیم که به قول آقای نجفی جزو زبان شده. این از آن مواردی است که نمیشود این را از زبان اخراج کرد. ملّت، یعنی همین امّت ما. حالا نمیدانم اصلاً فارسی «ملّت» چه‌ است. اصلاً یک معادل فارسی برای این باید …