۱) حال که به نام خدا و به دعوت پیامبر خدا راهى کوى دوست شده و از هر فَجّ عمیق،[20] به حریم بیتاللهالحرام وفود[21] کرده و احرام حج و هجرت الیالله بسته و ابراهیموار نغمهی «اِنّی ذاهِبٌ اِلیّْ رَبّی سَیَهدین»[22] به زبان فطرت سر داده و زمزمهی «اَرِنا مَناسِکَنا وَ تُب عَلَینا»[23] را به زبان حال و قال مترنّم گشتهاید، امید است از «ثَمَرّْتُ کُلِّ شَیء»[24] که ابراهیم خلیل (علیه السّلام) از خداوند استدعا کرد، شیرینکام شده و چشمتان به شهود منافعى که حضرت ربوبى مژده داده، منوّر گردد.بهطور حتم یکى از این منافع آن است که در پرتوِ مناسک و شعائر آموزندهی حج، دلهایتان را که خانهی خدا و امانت او است، به او بسپرید و از شرک و زَیغ[25] و زنگار تطهیر کنید و پیمان «اَلَم اَعهَـد اِلَیـکُـم یّْبَـنیِّ ءادَمَ اَن لا تَعـبُدُوا الشَّیطـّْن»[26] را تجدید نمایید و با تمسّک به فرمان «فَاجتَنِبُوا الرِّجسَ مِنَ الاَوثان»[27] به بشارت «وَالَّذینَ اجتَنَبُوا الطّاغوتَ اَن یَعبُدوها وَ اَنابوِّا اِلَی اللهِ لَهُمُ البُشرىّْ»[28] سرافراز گردید.آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
سورهٔ بقره، آیهٔ ۱۲۸
رَبَّنَا وَٱجۡعَلۡنَا مُسۡلِمَيۡنِ لَكَ وَمِن ذُرِّيَّتِنَآ أُمَّةٗ مُّسۡلِمَةٗ لَّكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبۡ عَلَيۡنَآۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ ١٢٨
پروردگارا! ما را تسلیم فرمان خود قرار ده! و از دودمان ما، امتی که تسلیم فرمانت باشند، به وجود آور! و طرز عبادتمان را به ما نشان ده و توبه ما را بپذیر، که تو توبهپذیر و مهربانی!
ترجمه: آیتالله مکارم شیرازی (Tanzil.net)
شاهدها (۲ پاراگراف)
… او برگزیده است شما را، انتخاب کرده برای برداشتن این بار، ﴿وَ ما جَعَلَ عَلَيكُم فِی الدّينِ مِن حَرَجٍ﴾ در دین، بر شما سختی و فشار و صعوبتی هم قرار نداده، فشاری نیست. اینقدرها سنگین نیست این بار، اینقدرها برداشتنش عذاب و شکنجه ندارد، قابل تحمل است. ﴿وَ ما جَعَلَ عَلَيكُمُ فِي الدّينِ مِن حَرَجٍ﴾ بر شما در کار دین حرجی، صعوبتی، فشاری قرار نداده، ﴿مِلَّةَ اَبيكُم اِبراهيمَ﴾ اینهمان آیین پدرتان ابراهیم است، ﴿هُوَ سَمّاكُمُ المُسلِمينَ مِن قَبلُ وَ في هذا﴾ او شما را در گذشته و در این نوبت، مسلمان و مسلِم و تسلیم خدا نامیده است ـ ﴿وَ مِن ذُرِّيَّتِنا اُمَّةً مُسلِمَةً لَكَ﴾[21]، این در دعای ابراهیم است در سورۀ بقره، اشاره به آنجاست ـ ﴿هُوَ سَمّاكُمُ المُسلِمينَ مِن قَبلُ و في هذا﴾، این بار را به شما دادیم، این گزینش را نسبت به شما به عمل آوردیم، برای چه؟ تا چه بشود؟ تا شما چه کنید و به کجا برسید؟ ﴿لِيَكونَ الرَّسولُ شَهيداً عَلَيكُم وَ تَكونوا شُهَدآءَ عَلَى النّاسِ﴾؛ مسئول مستقیم شما پیغمبر است و مسئول همۀ بشریت شمایید. تا پیامبر بر شما گواه و مراقب و دیدبان باشد و شما بر بشریت گواه و مراقب و دیدبان باشید. شما …