امامت، یعنی همان اوج معنای مطلوب اداره جامعه در مقابل انواع و اقسام مدیریّتهای جامعه که از ضعفها و شهوات و نخوت و فزونطلبىِ انسانی سرچشمه میگیرد. اسلام شیوه و نسخه امامت را به بشریّت ارائه میکند؛ یعنی این که یک انسان، هم دلش از فیض هدایت الهی سرشار و لبریز باشد، هم معارف دین را بشناسد و بفهمد - یعنی راه را درست تشخیص دهد - هم دارای قدرت عملکرد باشد - که «یا یحیی خذ الکتاب بقوّة»[7] - هم جان و خواست و زندگی شخصی برایش حائز اهمیت نباشد؛ اما جان و زندگی و سعادت انسانها برای او همه چیز باشد؛ که امیرالمؤمنین در کمتر از پنج سال حکومت خود، این را در عمل نشان داد. شما میبینید که مدّت کوتاهِ کمتر از پنج سال حکومت امیرالمؤمنین، به عنوان یک نمونه و الگو و چیزی که بشریّت آن را هرگز فراموش نخواهد کرد، …آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
سورهٔ مریم، آیهٔ ۱۲
يَٰيَحۡيَىٰ خُذِ ٱلۡكِتَٰبَ بِقُوَّةٖۖ وَءَاتَيۡنَٰهُ ٱلۡحُكۡمَ صَبِيّٗا ١٢
ای یحیی! کتاب (خدا) را با قوّت بگیر! و ما فرمان نبوّت (و عقل کافی) در کودکی به او دادیم!
ترجمه: آیتالله مکارم شیرازی (Tanzil.net)
شاهدها (۳ پاراگراف)
امامت، یعنی همان اوج معنای مطلوب ادارۀ جامعه، درمقابل انواع و اقسام مدیریتهای جامعه که از ضعفهای انسانی، از شهوات انسانی، از نخوت[1] و فزونطلبی انسانی سرچشمه میگیرد.[2] اسلام، شیوه و نسخۀ امامت را به بشریت ارائه میکند؛ یعنی اینکه یک انسانی، هم دلش سرشار و لبریز باشد از فیضِ هدایت الهی، هم معارف دین را بشناسد و بفهمد ـ یعنی راه را درست تشخیص بدهد ـ هم دارای قدرت عملکرد باشد ـ که «یا یَحییٰ خُذِ الکِتابَ بِقُوَّةٍ»[3] ـ با قوّت عمل کند، جان خود او و خواست خود او و زندگی شخصی خود او برایش حائز اهمیت نباشد؛ اما جان انسانها، زندگی انسانها، سعادت انسانها برای او همهچیز باشد؛ که امیرالمؤمنین در کمتر از پنج سال حکومت خود، این را در عمل نشان داد و شما ببینید که این مدت کوتاهِ کمتر از پنج سالِ حکومت امیرالمؤمنین، در طول قرنها همچنان میدرخشد و باقی مانده است …… یک سوره از قرآن بخوان، بعد وارد شو ـ میخواسته اذیت کند ـ میپرسد چه سورهای بخوانم؟ من به او گفتم سورۀ بزرگی، مثلاً سورۀ آلعمران را بخوان. او خوانده و جاهای مشکلش را هم برای من معنا کرده است. اینها عالمند، حافظ قرآن و عالم به تأویل و تفسیر قرآنند؛ بچه؟! ارتباط این کودک ـ که علیالظاهر کودک است، اما ولیّ الله است، «وَ آتَیناهُ الحُکمَ صَبِیّاً»[9] ـ با این استاد مدتی ادامه پیدا کرد و استاد شد یکی از شیعیان مخلصِ اهلبیت.