… تاویل کنند به همین مطالب و آنهاییاش که دیگر نمیتوانند تاویل کنند، اصلًا ذکری از آن نکنند، مَنْسی[7] باشند. چنانچه آنها هم وقتی که هر چه از آیات را که میشد برگردانی به آن معنای عرفانی که آقا فهمیده است، ذکرش میکرد و برمیگرداند به همان معنای عرفانی. ملاحظه میفرمایید که در قضیه «موسی» و آن «خضر»، آنهایی که اهل این مطالب بودند چه مطالبی در اینجا گفتهاند؛[8] از کجا گفتند، خوب خدا میداند!آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
سورهٔ کهف، آیهٔ ۶۰
وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِفَتَىٰهُ لَآ أَبۡرَحُ حَتَّىٰٓ أَبۡلُغَ مَجۡمَعَ ٱلۡبَحۡرَيۡنِ أَوۡ أَمۡضِيَ حُقُبٗا ٦٠
به خاطر بیاور هنگامی را که موسی به دوست خود گفت: دست از جستجو برنمیدارم تا به محل تلاقی دو دریا برسم؛ هر چند مدت طولانی به راه خود ادامه دهم!
ترجمه: آیتالله مکارم شیرازی (Tanzil.net)
