رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ کهف، آیهٔ ۲۹

وَقُلِ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكُمۡۖ فَمَن شَآءَ فَلۡيُؤۡمِن وَمَن شَآءَ فَلۡيَكۡفُرۡۚ إِنَّآ أَعۡتَدۡنَا لِلظَّٰلِمِينَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمۡ سُرَادِقُهَاۚ وَإِن يَسۡتَغِيثُواْ يُغَاثُواْ بِمَآءٖ كَٱلۡمُهۡلِ يَشۡوِي ٱلۡوُجُوهَۚ بِئۡسَ ٱلشَّرَابُ وَسَآءَتۡ مُرۡتَفَقًا ٢٩

بگو: «این حقّ است از سوی پروردگارتان! هر کس می‌خواهد ایمان بیاورد (و این حقیقت را پذیرا شود)، و هر کس میخواهد کافر گردد!» ما برای ستمگران آتشی آماده کردیم که سراپرده‌اش آنان را از هر سو احاطه کرده است! و اگر تقاضای آب کنند، آبی برای آنان میاورند که همچون فلز گداخته صورتها را بریان می‌کند! چه بد نوشیدنی، و چه بد محل اجتماعی است!

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۱ پاراگراف)

… که از شما سؤال بکند، و دست سؤال به‌سوی شما دراز بکند، شما خیانتش کردید. نباید اجازه بدهید همفکرهایتان محتاج بشوند تا اینکه دستِ سؤال دراز بکنند. «ثُمَّ یَقرَاُ» بعد این آیه را می‌خوانْد؛ این آیه، تهدید دشمنان خدا بود و امیدوارکردن و وعده‌دادن به دوستان خدا؛ «اِنّا اَعتَدنا لِلظّالِمینَ ناراً اَحاطَ بِهِم سُرادِقُها»[9] ما برای ظالمین و ستمگران آتشی را که بر آنها خیمه بزند و احاطه کند، آماده کرده‌ایم، «وَ اِن یَستَغیثوا یُغاثوا بِمآءٍ کَالمُهلِ یَشوِی الوُجوهَ بِئسَ الشَّرابُ وَ سآءَت مُرتَفَقاً»[10] این آیه را [می‌خواند]، آیه‌ای که نشانِ عذاب است؛ خبر از خشم می‌دهد، خبر از قهر می‌دهد، خبر از تصمیم‌های جدی می‌دهد.