﴿قُلِ اللهُ خالِقُ كُلِّ شَيءٍ وَ هُوَ الواحِدُ القَهّارُ﴾ ﴿١٦﴾ اَنزَلَ مِنَ السَّمآءِ مآءً فَسالَت اَودِيَةٌ بِقَدَرِها فَاحتَمَلَ السَّيلُ زَبَداً رابياً وَ مِمّا يوقِدونَ عَلَيهِ فِی النّارِ ابتِغآءَ حِليَةٍ اَو مَتاعٍ زَبَدٌ مِثلُهُ كَذلِكَ يَضرِبُ اللهُ الحَقَّ وَ الباطِلَ فَاَمَّا الزَّبَدُ فَيَذهَبُ جُفآءً وَ اَمّا ما يَنفَعُ النّاسَ فَيَمكُثُ فِی الاَرضِ كَذلِكَ يَضرِبُ اللهُ الاَمثالَ ِلَّذينَ استَجابوا لِرَبِّهِمُ الحُسنىٰ وَ الَّذيَ لَم يَستَجيبوا لَهُ لَو اَنَّ لَهُم ما فِی الاَرضِ جَميعاً وَ مِثلَهُ مَعَهُ لَافتَدَوا بِهِ اُولٰٓئِكَ لَهُم سوءُ الحِسابِ وَ مَأواهُم جَهَنَّمُ وَ بِئسَ المِهادُ﴾[1]آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبتها
سورهٔ رعد، آیهٔ ۱۸
لِلَّذِينَ ٱسۡتَجَابُواْ لِرَبِّهِمُ ٱلۡحُسۡنَىٰۚ وَٱلَّذِينَ لَمۡ يَسۡتَجِيبُواْ لَهُۥ لَوۡ أَنَّ لَهُم مَّا فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا وَمِثۡلَهُۥ مَعَهُۥ لَٱفۡتَدَوۡاْ بِهِۦٓۚ أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ سُوٓءُ ٱلۡحِسَابِ وَمَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمِهَادُ ١٨
برای آنها که دعوت پروردگارشان را اجابت کردند، (سرانجام و) نتیجه نیکوتر است؛ و کسانی که دعوت او را اجابت نکردند، (آنچنان در وحشت عذاب الهی فرو میروند، که) اگر تمام آنچه روی زمین است، و همانندش، از آن آنها باشد، همه را برای رهایی از عذاب میدهند! (ولی از آنها پذیرفته نخواهد شد!) برای آنها حساب بدی است؛ و جایگاهشان جهنم، و چه بد جایگاهی است!
ترجمه: آیتالله مکارم شیرازی (Tanzil.net)
شاهدها (۳ پاراگراف)
﴿قُلِ اللهُ خالِقُ كُلِّ شَيءٍ﴾[16] بگو خدا آفرینندۀ همهچیز است. چون او آفریده، او میتواند بگوید عاقبتش چه خواهد شد. چون بعد میخواهد دربارۀ عاقبت حق و باطل حرف بزند، قبلاً میگوید ما آفریدیم این جهان را، ما بلدیم سنتها و قانونهای تاریخ را، از ما بشنوید ﴿قُلِ اللهُ خالِقُ كُلِّ شَيءٍ﴾ بگو الله آفرینندۀ همهچیز است، ﴿وَ هُوَ الواحِدُ﴾ اوست یکتا و یگانه، ﴿القَهَّارُ﴾ قدرتمند و نیرومند.دنبالۀ آیه همین مثل را پیاده میکند در زمینۀ مبارزات اجتماعی مسلمانان. میفرماید ﴿لِلَّذِينَ استَجابوا لِرَبِّهِمُ الحُسنىٰ﴾ برای آنکسانیکه اجابت کنند پروردگارشان را نیکوترین عاقبتها و پاداشهاست. عاقبت نیکو برای آنهاست. فرجام کار برای کسانیست که نهضت انبیا را اجابت میکنند. ﴿وَ الَّذِينَ لَم يَستَجيبوا لَهُ﴾ اما آنکسانیکه اجابت نمیکنند و به راه باطل گام میگذارند، آنها ﴿لَو اَنَّ لَهُم ما فِى الاَرضِ جَمِيعاً﴾ اگر همۀ روی زمین برای آنان باشد، ﴿وَ مِثلَهُ مَعَهُ﴾ همان اندازه هم اضافه و سرریز داشته باشند، ﴿لاَفتَدَوا بِهِ﴾ حاضرند آن را فدیه بدهند و خودشان را از مخمصه نجات بدهند. شما این را در تاریخ ندیدید؟ ندیدید درگیریهای حق و باطل را که چگونه رهبران و سران باطل، مثل طوماری پیچیده شدند؛ آنوقت اگر میتوانستند، حاضر بودند همۀ دنیا را بدهند و خودشان را، جانشان را، مقامشان را، نگاه بدارند. ﴿اُولٰٓئكَ لَهُم سوٓءُ الحِسابِ﴾ برای آنان …