رفتن به محتوای اصلی
آیات، روایات، اشعار، مخاطبان و مناسبت‌ها

سورهٔ هود، آیهٔ ۸۶

بَقِيَّتُ ٱللَّهِ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَۚ وَمَآ أَنَا۠ عَلَيۡكُم بِحَفِيظٖ ٨٦

آنچه خداوند برای شما باقی گذارده (از سرمایه‌های حلال)، برایتان بهتر است اگر ایمان داشته باشید! و من، پاسدار شما (و مأمور بر اجبارتان به ایمان) نیستم!

ترجمه: آیت‌الله مکارم شیرازی (Tanzil.net)

شاهدها (۳ پاراگراف)

… محمّد و على آله الاطیبین الاطهرین المنتجبین الهداة المهدیّین المعصومین سیّما بقیّة ‌الله‌ فى الارضین الکهف الحصین و غیاث المضطرّ المستکین و عصمة الخائفین و ملاذ اللاجئین مولانا الحجّة بن الحسن المهدىّ المنتظر و لعنة ‌الله‌ على اعدائهم اجمعین الى یوم ‌الدّین. قال‌ الله‌ الحکیم فى کتابه: بِسمِ اللهِ الرَّحمّْنِ الرَّحیمِ * بَقِیَّتُ اللهِ خَیرٌ لَکُم اِن کُنتُم مُؤمِنین.[2]
… رسیده‌اند. اهل شهر طبق فرمان، دروازه‌ها را می‌بندند و از فروختن توشه امتناع می‌کنند. یاران امام از گرسنگی و تشنگی به شِکوه آمده‌اند. امام بر فراز بلندی که بر شهر مشرِف است، می‌رود و با رساترین فریاد خود، بر اهل شهر نهیب می‌زند: «ای مردم شهرِ ستم‌پیشگان! منم ذخیرۀ خدا، که خدا دربارۀ آن گفته است: ذخیره برای شما نیکوتر است، اگر مؤمن باشید»[27]. ناگهان یک هوشیاری و شهامتِ بجا توطئه را خنثی می‌کند. مردی از اهل شهر، همشهریان فریب‌خورده و بی‌خبر را هشدار می‌دهد و به آنان یادآور می‌گردد که این همان نهیبی است که شعیب پیامبر بر سرِ گمراهان زمان خود زد. و به آنان تفهیم می‌کند که هم‌اکنون در برابرِ همان …
… و هواپیما و اینها که نبود، چندین روز در راه بودند، غذا لازم داشتند، آذوقه لازم داشتند، غذا برایشان مهم بود، وقتی غذا نفروشند، آدم [از] گرسنگی باید در بیابان بمیرد. حضرت هر کار می‌کند که اینها غذا بفروشند، می‌بیند نه‌خیر، اینها هیچ‌چیزی به خرجشان نمی‌رود. یک بلندی‌ای بوده نزدیک شهر، امام باقر با امام صادق می‌روند روی آن بلندی، خطاب می‌کنند به اهل مدیَن، می‌گویند: «بَقِیَّتُ اللهِ خَیرٌ لَکُم اِن کُنتُم مُؤمِنینَ»[13]؛ بعد پیرمردی که آنجا بوده، وقتی‌که این وضع حضرت را می‌بیند، می‌گوید من از گذشتگانم راجع‌به ماجراهای شعیب چیزهایی شنیده‌ام. شنیده‌ام شعیب پیغمبر، روی همین کوه و همین بلندی رفت و مردم را با همین خطاب، خطاب کرد که در قرآن آمده و من این مرد را در چهرۀ شعیب …