رفتن به محتوای اصلی

گوشه‌گیری

نام‌های دیگر: انزوا، عزلت، گوشه‌نشینی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

کناره‌گیری از جامعه و فعالیت به نام دین و زهد.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:نامه اخلاقی و عرفانی به آقای سید احمد خمینی (پندها و نصایح)— ۱۳۶۱/۰۲/۰۸

سیر زمانی

از ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۳
۱۳۶۱۱۳۶۳

فقط سال ۱۳۶۳همهٔ سال‌ها

بی‌فایدگی کناره‌گیری و دعا کردن به‌جای دخالت در امر اطلاعات

اسلام ما را موظف می‌کند در این امر دخالت کنیم، کنار رفتن و کنج خانه نشستن و دعا کردن فایده‌ای ندارد. باید به انبیا اقتدا کنیم. بنای انبیا و اهل بیت- علیهم السلام- این نبوده است که از مردم کناره‌گیری کنند؛ آنان با مردم بودند و هر وقت دستشان می‌رسید، حکومت را می‌گرفتند. هیچ وسوسه نکنید که وسوسه کار شیطان است. انسان در هر موردی باید روی موازین شرعی عمل کند و …

کناره‌گیری از جامعه، صفت متنسکان جاهل و درویشان دکان‌دار

پسرم! از من گذشته یَشِیبُ ابْنُ آدم وَ یَشُبُّ فِیهِ خَصْلَتان: الحِرْصُ وَ طُولُ الْاَمَلِ.[2] لکن تو نعمت جوانی داری و قدرت اراده، امید است بتوانی راهیِ طریق صالحان باشی. آنچه گفتم بدان معنی نیست که خود را از خدمت به جامعه کنار کشی و گوشه گیر و کَلِّ بر خلق الله[3] باشی که این از صفات جاهلان مُتنسِّک است یا درویشان دکان‌دار. سیره انبیای عظام- صلّی الله علی نبیّنا و علیهم اجمعین- و ائمه اطهار- علیهم السلام- که سرآمد عارفان بالله و رستگان از هر قید و بند، و وابستگان به ساحت الهی در قیام به همه قُوی‌ علیه حکومت‌های طاغوتی و فرعون‌های زمان بوده و در اجرای عدالت در جهان رنج‌ها برده و …

عزلت و کناره‌گیری، خلاف سنت الهی و سیرهٔ انبیا

و این نیز به آن معنی نیست که دست از فعالیت بردار و خود را مهمل بارآور و از همه کس و همه چیز کناره‌گیری کن و عزلت اتخاذ نما که آن بر خلاف سنّت الهی و سیره عملی حضرات انبیای عظام و اولیای کرام است. آنان- علیهم صلوات الله و سلامه- برای مقاصد الهی و انسانی همه کوشش‌های لازم را می‌فرمودند، اما نه مثل ما کوردلان که با استقلال، نظر به اسباب داریم بلکه هر چیز را در این مقام که از مقامات معمولی آنان‌ است از او- جلّ و علا- می‌دانستند و استعانت به هر چیز را …

دلیل پیوستن به حق نبودن گوشه‌گیری صوفیانه

پسرم! نه گوشه‌گیری صوفیانه دلیل پیوستن به حق است، و نه ورود در جامعه و تشکیل حکومت، شاهد گسستن از حق. میزان در اعمال، انگیزه‌های آنها است. چه بسا عابد و زاهدی که گرفتار دام ابلیس است و آن دام‌گستر، با آنچه مناسب او است چون خودبینی و خودخواهی و غرور و عُجْب و بزرگ‌بینی و تحقیر خلق الله و شرک خفیّ و امثال آنها، او را از حق دور و به شرک می‌کشاند. و چه بسا متصدی …