برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیکودکان و نگهداری از آنان و کار فرهنگی برایشان.
امام خمینی
نفوس سالم و پذیرای هر تربیت، امانت الهی نزد مربیان
شما میدانید که این بچههای کوچک که در دبستان هستند و بعد از آن در جاهای دیگری، مثل دبیرستان، و بعد هم منتهی میشوند به دانشگاهها، همینها سرمایه این کشور هستند؛ یعنی سرمایه علمی و سازندگی علمی این کشور هستند. و میدانید که این کودکان از اولی که وارد میشوند در محیط تعلیم، یک نفوس سالم ساده و بیآلایش و قابل قبول هر تربیتی و هر چیزی که به آنها القا میشود هستند. و اینها از اول که وارد در کودکستان میشوند؛ اماناتی هستند الهی به دست آنهایی که در کودکستان آنها را تعلیم میدهند. و همین امانات از آنجا منتقل میشوند به جاهای دیگر و به دست معلّمین دیگر، تا برسد به آنجایی که رشد کردند و بزرگ شدند و وارد شدند در مراتب عالیه و دانشگاهها.
دوری از کدورتهای طبیعت و دوران حکومت طاغوت
… اول تحصیل است و روز اول باز شدن مدارس است، پیش این اطفال کوچک دبستانی آمدهام که اینها به فطرت نزدیکترند: کُلُّ مَولُودٍ یُولَدُ عَلَی الْفِطْرَهِ ثُمَّ إِنَّ اَبَوَاهُ یُهَوِّدانِهِ و یُنَصِّرَانِهِ و یُمَجِّسَانِهِ[2] این بچهها جدید العهد به ملکوت هستند. آن کدورتهایی که از طبیعت عاید انسان میشود و آن کدورتهایی که از دولت طاغوتی نصیب ما شد اینها از او دور بودند. جوانان ما را نگذاشتند تربیت انسانی بشوند. این کودکها، که الآن در پیش من هستند و با فشار به دامن من هجوم میآورند، مورد علاقه من هستند، بچههای منند، عزیزان منند، به ملکوت نزدیکند، از آلودگیهای طبیعت دورند. و من امیدوارم که معلمهای این بچهها و این کودکها در تربیت انسانی- اسلامی اینها کوشا باشند؛ و از آن تعلیمات سوئی که در سابق بود مُبرا باشند.
لزوم تربیت روحی و علمی اطفال از کوچکی
بنا بر این، چیزی که مهم است، قضیه پروراندن روح این اطفال از کوچکی تا برسد در هر جا که میروند، آنها را تربیت روحی بکنند و تربیت علمی. اگر علم در یک قلب فاسد وارد شد، در یک مغز فاسد از جهت اخلاق وارد شد، ضررش بیشتر از نادانی است. نادانی فقدان یک امر بزرگ است، اما دیگر ضرر زدن نیست و نابود کردن نیست. به خلاف اینکه اگر دانش باشد بدون بینش اخلاقی و بینش نفسانی و الهی، این است که بشر را به هلاکت …
اثرپذیری روحی کودکان از تلویزیون و خطر انحراف از کودکی
… دارد با آن مطبوعات دیگر؛ مطبوعات دیگر عکسهایش مال همه است، لکن محتوایش چون سواد ندارند نمیتوانند بخوانند، اما فیلمی که شما نشان بدهید، اگر فیلم سازنده باشد، این در سرتاسر کشور سازندگی دارد و اگر یک فیلم- خدای نخواسته- انحرافی باشد، در سرتاسر کشور نقش دارد. شما این را مثل سایر رسانههای گروهی حساب نکنید، این یک وضعیت خاصی دارد که این بچههای دو- سه ساله، سه- چهار ساله به این نگاه میکنند و از این در روح آنها اثر گذاشته میشود تا پیرمردها، تحت تاثیر همه واقع میشوند. و این یک دستگاهی است که در خدمتگزاری میتواند بهترین دستگاهها باشد و در خیانت میتواند بالاترین خیانت را بکند. از تمام دستگاههای تبلیغاتی الآن، امروز نقش رادیو تلویزیون از همه دستگاهها بالاتر است. اگر این اصلاح بشود، یک کشور را میتواند اصلاح کند و اگر- خدای …
ادامه یافتن انحراف نوباوگان تا آخر و کشیده شدن کشور به انحراف
… مملکت شما، کشور شما مرکز توطئههاست. برای اینکه کشور شما آن چنان صدمهای وارد کرده است بر ابَرقدرتها و آن چنان سیلیای به صورت قدرتهای بزرگ و ریشههای فساد آنها زده است که آنها از جا نمینشینند مگر آنکه این کشور را به خیال خودشان به حال اول و به فساد بکشند. و آنها میدانند که اگر کودکان ما را از نورسی منحرف بار بیاورند، این انحراف تا آخر خواهد رفت. و اگر نوباوگان ما را به انحراف بکشند، این کشور به انحراف کشیده خواهد شد. و اگر دبیرستانهای ما را و دانشگاههای ما را به انحراف بکشند این کشور به انحراف خواهد کشید.
نگرانی از نفوذ بیگانه بر ذهن کودک، نه از آگاهی و دانستن او
… آزادیها و این روح استفهام و این میل به دانستن، نبود. دسترسیهایی هم وجود دارد که در واقع دسترسی کودک ما، یک منبع فرهنگی نیست؛ بلکه با دید درست، دسترسی مراکز هدایت کنندهی فرهنگ در سرتاسر دنیا برای القای مقاصد استعماری به کودک ماست. قضیه از این طرف مطرح است. وقتی که ما از یک متاع فرهنگی فاسد که از طرف دشمنِ کشور، دشمنِ مردم، یا لااقل یک بیگانهی بیعلاقه - از اینکه دیگر کمتر نیست - حرف میزنیم، بعضی خیال میکنند که ما از دسترسیهای فرزندان خودمان ناراحت و نگران هستیم یا شکایتی داریم. میگویند: «آقا! جوانند، بگذارید بفهمند!» کأنّه ما میخواهیم جوانمان نفهمد! ما از دسترسی بیگانه به ذهن فرزند خودمان نگرانیم. قضیه از آن طرف، قابل مطالعه و بررسی است.
اهمیت کار فرهنگی برای کودکان بهعنوان مخاطب
… بنای نو هستید. نهال نوی که امید به آن هست، شمایید. بروید انشاءالله دنبال کار فرهنگی صحیح و انقلابی و درست و آن را در محیط کار خودتان تأمین کنید. توقع بیشتری هم نداریم. در همان محدودهی کار خودتان و آن مقداری که مسؤولیت شماست. البته کم هم نیست. کوچک هم نیست. محدودهی بسیار مهمی است؛ چون مخاطبش کودکانند. کار کنید تا ببینیم خدای متعال چه خواهد کرد. انشاءالله به کار شما، برکت خواهد داد و تأثیر آن را بیش از تأثیر کار کسانی خواهد کرد که به ظلم و زور. فرهنگی را که مورد علاقه و عقیدهشان است، بر مردم تحمیل میکنند.
مقدم بودن نگرانی برای تشنگی کودک خردسال بر هر نیاز دیگر خانواده
شما ببینید؛ اگر در خانهای آب قطع بشود برای دو ساعت، برای سه ساعت در روز تابستان، اولین چیزی که به ذهن خانم خانه یا مرد خانه میرسد، غذای ظهر نیست، اولین چیز آب وضو نیست، اولین چیز حتی آب مشروب بزرگها نیست، اولین نگرانیای که پیش میآید، این است که اگر این بچۀ کوچک ششماهه، یکساله، دوساله در این خانه تشنه شد، با تشنگی او چه بکنیم. اگر بنا باشد همه هم تشنگی بکِشند، حرفی ندارند؛ مرد بزرگ، زن بزرگ، بچههای بزرگتر حاضرند سهم خودشان از این آب را ـ اگر جیرهبندی باشد ـ بدهند، نگه دارند برای اینکه این بچۀ کوچک که زبان نمیفهمد، طاقت نمیآورد و تحمل نمیکند، متحمل تشنگی نشود. وضع بچۀ کوچک اینطوری است.