نبود انتخابات و انتصاب رؤسا به دست حزب در کشورهای کمونیستی
… به شدّت در اشتباهند. چه مقایسه غلطی است بین کشور ما و کشوری مثل شوروی سابق که از اوّل تا وقتی منهدم شد، یک انتخابات مردمی و سراسری در آن انجام نگرفت! چه کسی در شوروی انتخابات مردمی دیده است؟ در کشورهای کمونیستی و سوسیالیستی، چه وقت انتخابات انجام گرفته است؟ همیشه حزبها بر سرِ کار آمدهاند؛ حزبها رؤسا را معیّن کردهاند؛ آن هم تازه نه همه افراد یک حزب را، بلکه برگزیدگان یک حزب را! شوراهای مرکزی چهارنفر را معیّن میکردند و در رأس قدرت قرار میدادند و کشور به دست آنها سپرده میشد. با آن اختناق، ملت خبری نداشت که چه کسی میآید و چه کسی میرود.
پرچمداری مارکسیستها در جنگ با ارزشهای الهی و معنوی
در دوران اخیر هیچگاه بنبست تفکّر مادّى ــ که براى انسان و جهان نه ریشهاى قائل است و نه مقصدى ــ بدین وضوح نبوده است. البتّه این تجربه به بهاى خسارتهاى جبرانناپذیر و نابودى و انحطاط میلیونها انسان و هدر رفتن امکانات بىحساب به دست آمده است. امّا متأسّفانه پرچم جنگ بیهوده و نابودکنندهی ارزشهاى الهى و معنوى که تا دیروز در دست مارکسیستها بود، امروز در دنیاى بهاصطلاح آزاد، هنوز بر زمین نیفتاده است، بلکه تحت لواى دموکراسى و لیبرالیسم، با هر اندیشهى الهى براى بناى جوامع، با صراحت و وقاحت تمام مقابله میشود و خدا میداند چه خسارتهایى را مجدّداً باید بشریّت تحمیل کند تا بیهودگى این راه نیز ثابت شود.