احترام نزد همهٔ ملل دیندار و خدمتگزاری همهٔ انبیا
مسئله حجاز مسئلهای است که ما باز خواب هستیم، دنیا هم باز خواب است که چه شد. مسئله حجاز، مسئله بزرگترین مقامات قدس اسلامی و دنیایی [است که] شکسته شد. کعبه احترامش پیش ما تنها نیست، پیش مسلمین تنها نیست؛ کعبه را همه ملل محترم میشمرند؛ همه مللی که به دین [اعتقاد] دارند. کعبه، کعبهای است که از زمان اول خلقت بوده است و همه انبیا در او خدمتگزار بودهاند. شکستن کعبه مسئلهای نیست که بشود ازش همین طوری گذشت. اگر ما از مسئله قدس بگذریم، اگر ما از صدام بگذریم، اگر ما از همه کسانی که به ما بدی کردند بگذریم، نمیتوانیم [از] مسئله حجاز بگذریم.
حفاظت خدا از خانهٔ خود و ضربه خوردن آل سعود از مسلمانان
با اینکه منحط بود و منحط خواهد بود و ما واقعاً متحیریم که باید چه بکنیم؟ خدای تبارک و تعالی خانه خودش را حفظ میکند: «انّ للَّهِ بیْتاً یَحْمِیهِ»[2] و سیلی را خواهد خورد از مسلمین، از مومنین، از حجازیها. خود حجازیها که در این امر وارد نبودند، الّا دستهجاتی که مربوط به این حزب باطل و این دولت باطل است. این توطئه از سابق بود؛ هیچ سابقه نداشت که در سالهای سابق، قبل از اینکه حجاج بروند، ملک سعود برای من پیام بفرستد و از من تشکر کند که شما گفتید که اینجا آرامش …
حرم و مسجد، سنگر و پناهگاه سربازان خدا
… هم خلاصه نمیشود که سرآغاز علنی ساختن منشور مبارزه و سازماندهی جنود خدای تعالی در برابر جنود ابلیس و ابلیس صفتان است و از اصول اولیه توحید به شمار میرود و اگر مسلمانان در خانه ناس و خانه خدا از دشمنان خدا اظهار برائت نکنند، پس در کجا میتوانند اظهار نمایند؟ و اگر حرم و کعبه و مسجد و محراب، سنگر و پشتیبان سربازان خدا و مدافعان حرم و حرمت انبیا نیست، پس مامن و پناهگاه آنان در کجاست؟