… هیچ چیز بر یک همچون قدرتی که همه چیز داشت و همه با او موافق بودند غلبه کند و بطور شایسته پیش ببرد. ایران، قدرتها را کنار گذاشت و هیچ قدرتی در ایران دخالت ندارد و همه همّ و غم آنها همین است که چرا باید دخالت نداشته باشیم و ان شاء الله، تا آخر هم نخواهند داشت. و من نصیحتم به این شیخنشینها و این اطراف خلیج این است که اینها توجه به مسائل بکنند. گمان نکنند که اینها با هم وقتی مجتمع شدند یک چیزی میشوند. نه، شماها با هم که مجتمع بشوید همهتان به اندازه یک لقمه محمد رضا نبودید و ما محمد رضا را مغلوبش کردیم، اما میل داریم که با شما دوست باشیم، رفیق باشیم، برادر باشیم، همه با هم باشیم. همه ما به خلاف آنهایی که مخالف اسلامند باشیم، «ید واحده بر ما سِوا»[5] باشیم، نه اینکه خودمان توی خودمان هی دعوا بیندازیم، دعوا بکنیم.
هشدار به کویت و دیگر شیخنشینها دربارهٔ زیان این امور برای آنها
این کویت و سایر شیخنشینها تنبه پیدا بکنند به اینکه این طور امور برای آنها صرفه ندارد. بدانند این معنا را که ابرقدرتها از شما استفاده میکنند و آن روزی که دیدند از شما استفاده حاصل نمیشود، تفاله شما را به دور میریزند.ما دیدیم که قبل از اینکه سادات ساقط بشود، امریکا جانشین برای او معیّن میکرد.
ناتوانی از مخالفت مؤثر با ایران و بیاعتنایی آمریکا به آنان
ما فریاد میزنیم که باید همه با هم باشیم، هفته وحدت داشته باشیم، دین ما یکی است، قرآن ما یکی است، پیغمبر ما یکی است و آنها جبههبندی میکنند. اخیراً، جبههبندی کردند که همه مسلمین جمع بشوند خلاف ایران بکنند. خوب، اینهایی که این صداها را میدهند، یا این رفقایی که در اطراف خلیج هستند، اول فکر نمیکنند که همه قدرتشان را روی هم بگذارند به اندازه شاه نیست و آن قدر علاقهای که امریکا به شاه داشت به هیچ یک از اینها نداشت؛ برای اینکه، شاه خدمتگزار بهتری بود، حالا هر شیخی بخواهد برود هیچ اعتنایی برایش قائل نیستند. اینها اولًا، فکر این را نمیکنند که اینها نمیتوانند با دولت ایران مخالفت کنند؛ یک مخالفتی که اثر داشته باشد و ثانیاً چرا مخالفت کنند؟ آخر دو کشور مسلم، چند کشور مسلم که در مقابلشان اسرائیل ایستاده و هیچ اعتنا به آنها نمیکند و دارد پیش میآید او را رها کردهاند، آمدهاند سراغ ایران که فریاد میزند که ما اسلام را میخواهیم، فریاد میزند …