… از شما تشکّر میکنم. بله همانطور که عرض کردم، تقریباً همهى این کتابهایى که از دفتر هنر و ادبیات مقاومت شماها منتشر کردهاید، بنده خواندهام؛ به نظرم اینچنین میرسد؛ هم آن داستانهایتان را و هم بعضى دیگر [را]؛ و بعضى از آنها را بسیار فوقالعاده یافتم. همین فرمانده من[2] که ذکر شد، از آن بخشهاى بسیار برجستهى این کار است. نفْس این فکر، فکر مهمّى است. آنچه هم آنجا نوشته شده ــ حالا یا شما نوشتید یا خود آن افراد نوشتند و فرستادند براى شما و ویراستارى و کارهایى مانند این انجام شده؛ به هر حال همان که الان عرضه شده ــ بسیار چیز برجستهاى است. و من وقتى میخواندم اینها را، به این فکر مىافتادم که اگر ما براى صدور مفاهیم انقلاب، همین جزوهها را، همین کتابها را منتشر بکنیم، کار کمى نکردهایم؛ کار زیادى انجام گرفته؛ که حالا ایشان[3] مژده دادند که بحمدالله به فکر ترجمهى اینها هم هستید. اینها بسیار …
نوشتن زیارتنامه پشت کتاب از احساس حقارت در برابر عظمت آن
… که اینها یا خودشان نشان دادند یا در دیگرى دیدند، به نظر من کافى است تا انسانهایى را هدایت کند؛ ماها را واقعاً هدایت میکند و خود من احساس میکنم. بنده کتابهایى که میخوانم، پشت آن معمولاً یادداشتى، تقریظى مینویسم. یک چیزى به ذهنم آمده، یادداشت میکنم پشت آن. این کتاب فرمانده من را که خواندم، بىاختیار پشت آن زیارتنامه نوشتم: اَلسَّلام علیکُم یا اَولِیاءَاللّهِ و اَحِبّائَه؛[9] یعنى واقعاً دیدم در مقابل این عظمتها، انسان احساس حقارت میکند؛ من حقیقتاً در نفْس خودم احساس حقارت کردم وقتى که این شُکوه را دیدم در این کتاب. چه کسى میتواند این شُکوه را به ما نشان بدهد؟ این شُکوه وجود دارد و یک نفر باید آن را به ما نشان بدهد. او کیست؟ او شما هستید. یعنى اگر شماها قدر خودتان را بدانید، میتوانید حامل آنچنان نورى باشید، آنچنان نورانیّتى باشید که انسانها را تکان میدهد یعنى آنطور …