… کنید. شما اینجا را اصلاح کنید؛ آن کسی هم که میبیند که اداره کذا خراب است، آن هم مشغول درست کردن آن است. الآن شهردار تهران اینجا بود با یک دستهای از کارمندهایش. خوب، آنها هم همین شکایتها را دارند. لکن آنها هم باید مشغول بشوند به همان شهرداری و خدمت به شهر؛ نه اینکه همهمان بنشینیم کلیات را بگوییم، و دردها را بگوییم و درمانش را از خدا بطلبیم! نه، باید همهمان کار بکنیم. و سابق میگفتند که- آن وقت که شبیهخوانی[1] میکردند- میگفتند شبیه خوان خوب آن است که اگر شمر میشود «شمری» را خوب انجام بدهد؛ اگر هم امام حسین میشود «امام حسینی» را خوب انجام بدهد. اگر بخواهد شمر امام حسینی کند و امام حسین شمری کند، این شبیهخوانی درستی …
زیان اختلال در کار، کمکاری و اهمال برای ساختن ایران
… ادامه بدهند. الآن وضع این است که، ادامه نهضت به این است که، کارهایی که اینها میخواهند انجام بدهند به وجه خوب انجام بدهند. کارخانهها به کار خودشان ادامه بدهند؛ کشاورزها به کار کشاورزی ادامه بدهند و هر گروهی که مشغول یک کاری هستند این کار را خوب انجام بدهند. اختلال در کار پیدا نشود، کم کاری نباشد، اهمال کاری نباشد؛ اینها به سازش، و ساختن ایران مضر است. شما الآن بعد از اینکه این سد بزرگ را شکستید، دیدید که آن طرف سد که شکسته شد چه خرابیها هست و ایران به چه وضعی مبتلاست. و حالا ما باید یک ایران ویرانی را از سر بسازیم و ساختن یک مملکت با دست یک گروه امکان ندارد. محول کردن مطالب را به دولت یا به روحانیت صحیح …
لزوم کار کردن و خوب انجام دادن کار برای حفظ نهضت
… در آن کاری که باید بکنند. همان طوری که برای شکستن آن سد افراد هر یک دخالت داشتند، برای سازندگی یک مملکت هم افراد هر یک دخالت دارند، هر یک از افراد یک کار از آنها میآید. و نمیتواند این فرد بگوید من کار خودم را انجام نمیدهم؛ یا کار خودم را بد انجام میدهم. الآن باید کار کرد؛ و کار را خوب انجام داد. حفظ کرد این نهضت را به اینکه همه با هم مشغول ساختن بشوند. همه با هم مشغول تصحیح این اموری که آنها خراب کردند باشند.
کار همهٔ افراد ملت برای کشور و حتمی بودن نتیجهٔ آن
… اما نه آن کار بزرگ. از او یک مقدار کار میآید، اگر این قطره بنشیند کنار بگوید من که قطرهام کار از من نمیآید، آن قطره هم بنشیند کنار بگوید [: از] من هم کار نمیآید، هیچ کاری انجام نمیگیرد. هر قطره باید بگوید به اندازهای کار از من بیاید انجام میدهم. وقتی این طور شد، یک همچو حسی در یک ملتی پیدا شد که همه افراد خودشان را موظف دانستند به اینکه هر کس در هر جا هست کار کند برای کشور خودش، 35 میلیون آدمی میشود که کار میکنند برای ملت، محال است که آن وقت کارشان درست نشود. اما اگر بنا شد که شما رفتید سراغ کارتان بگویید به من چه، من که زورم نمیرسد به این کار، من هم بگویم خوب من یک طلبه هستم، من هم زورم نمیرسد، آن یکی همین طور، کارگر هم همین طور، همه چیز باقی میماند سر جای خودش.
لزوم کوشش و کار برای رهایی از فقر
… دولت وارد شده در این گرفتاری. خوب، این باید رفع بشود. این گرفتاری چه شد؟ یعنی چه که «چه شد»؟ بهتر از این چه که یک سدی را ملت شکستند که امکان نداشت این سد شکسته شود، الّا به اراده «الله»؛ از این بهتر چه میخواهد بشود؟ بهتر از آزادی چه نعمتی است که الآن داریم؟ خوب، پیشتر فقیر بودیم؛ حالا باید کوشش کنیم که از این فقر بیرون بیاییم. مشغول بشویم به کار تا فقرمان از بین برود. آنها مانع بودند از اینکه ما زراعت بکنیم؛ به اسم «اصلاحات ارضی» نمیگذاشتند زراعت ما تحقق پیدا بکند؛ حالا آزادید زراعت بکنید.
لزوم کار همه در هر جایگاه برای راه افتادن چرخهای کشوری که از آنِ خودشان است
… اجرت وقتی است که کار در مقابلش باشد. و ما به دولت میگوییم که اشخاصی که کم کار میکنند، به اندازهای که کم کار میکنند اجرت از ایشان کسر بگذارد و ندهند به اینها. کسی که میآید آنجا مینشیند و سیگار میکشد و در آخر ماه چند هزار تومان میخواهد، او نباید بگیرد. اینها باید متوجه باشند که مملکت، حالا مال خودشان است؛ باید کار بکنند. هر کس در هر محلی هست باید کار بکند، تا چرخهای مملکت راه بیفتد.
نیاز کنونی کشور به کار
… دعا کنید که این جوانهای ما چه، چه، چه، آخرش نوشته «من عاشق شهادتم. یک دختری که تازه، دیروز من عقدش کردم مینویسد، من عاشق شهادتم. و از این قبیل زیادند. اینها یک تحول انسانی است که خدا ایجاد کرده در شما، قدرش را بدانید چیزی که از ناحیه خدا اهدا شده به شما. و این حس تعاونی که شما الآن احساس میکنید که میل دارید بروید کار بکنید، و میدانید که کشور ما الآن محتاج به کار است. یعنی کشور ما با تبلیغات به اینجا رسیده. هی تبلیغ کردند، هر چه بوده صرف تبلیغ کردند. همه چیز ما را دادند به غیر، و همه نیروهای جوانی ما را از بین بردند، و همه جا را خراب کردند الّا تبلیغات را. هی تبلیغ کردند به اینکه به «تمدن بزرگ» ما میخواهیم برسیم. بعد از …
زحمت کارگران برای خود و ملت و کشور
… درد دل را میگوییم؛ همه با هم صحبت میکنیم؛ مصلحتِ هم را بیان میکنیم. این از نعمتهای بزرگ این انقلاب بود و این نهضت نعمت بزرگتر ... قضیه قطع ایادی دشمنهای اسلام از مخازن خودمان، خصوصاً مخزن نفت [بود]. الآن دست آنها بر مخازن ما باز نیست. مخازن مال خود شماست. اگر زحمتی میکشید، برای خودتان میکشید، برای ملت خودتان میکشید، برای کشور خودتان میکشید. خداوند همه شما را عزت و سلامت و سعادت عنایت فرماید.