میدان جنگ، میدان آزمون است. مثل همین بوته زرگری است که وقتی طلا را در آن میگذارند و حرارت میدهند، ناخالصیها خودش را نشان میدهد، والاّ تا وقتی که به شکل انگشتر است و در دست کسی قرار دارد، معلوم نمیشود کدامیک عیارش بالا و یا پایین است. ما در ارتش از آدمهای خوب و شخصیّتهای مؤمن برخوردار بودیم؛ آدمهای ناباب هم داشتیم. جنگ تکلیف همه را معلوم کرد و مانند بوته زرگری شد. فشاری که اوّلِ جنگ وارد شد، مقداری از عرقها را در آورد و در همان قدمهای اوّل، بخشی از آلودگیها را فوراً سُترد. به دنبال آن، ارتش سینه خود را گشود و سرش را بلند کرد و به ایمان و تقوا و دیانت مجهّز شد. البته منظور از این ارزشها، مقدّس مآبی و فقط سرپایین انداختن و ذکر گفتن نیست. تلاش مؤمنانه هر کس، انجام دادن کار به مقتضای نیاز است. در میدان جنگ یک طور است و در میدان سازندگی درون ارتش طور دیگر. وقتی سازماندهی مطرح میشود، یک طور است و وقتی صحبت از ابزار و تجهیزات و یا نشان دادن آمادگی و مانور کردن است، طور دیگر است. ایمان و تقوا و دین در این جاها خودش را نشان میدهد، والاّ بعضی کسان خیال کردند که اگر زودتر از وقتْ به نمازخانه رفتند و ریشی هم گذاشتند و تسبیحی هم به دست گرفتند و احیاناً در مقابل این یا آن مسؤول خم و راستی هم شدند، قضیّه تمام است. البته قضیّه در یک دیدار دوستانه فعلاً تمام است، اما در مقام عمل، خیر! قضیّه این گونه تمام نمیشود، بلکه با کار مؤمنانه تمام خواهد شد.کار و تلاش
نامهای دیگر: کار سخت، کار مؤمنانه، کرامت شغلی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
ارزش کار و کوشش و نقش آن در پیشرفت فرد و کشور.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در خطبههای نماز جمعه تهران— ۱۳۵۹/۰۳/۰۹
سیر زمانی
از ۱۳۵۹ تا ۱۴۰۴۱۳۵۹۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
یکی از این برادرها گفت ما حاضریم؛ پژوهشگاه به ما بدهید یا اجازه بدهند ما پژوهشگاه درست کنیم تا در فلان قضیه - مثلاً فرض کنید انرژی خورشیدی یا هر چیز دیگر - فعالیت کنیم. خیلی خوب، آن گروه دیگر دانشجوئی هم بگویند خیلی خوب، ما هم در فلان مسئلهی دیگر رقابت مثبت علمی میکنیم با اینها. رقابت مثبت یعنی این؛ یعنی مسابقهی دویدن: «سابقوا الی مغفرة من ربّکم». مسابقهی در کار خیر، مسابقهی در تولید، مسابقهی در فراگیری و تحقق دادن آن معلومات در خارج و کمک کردن به محیط زندگی مردم. این مسابقه خیلی خوب است، رقابت خیلی خوب است؛ اما دست به گریبان شدن، دعوا کردن، آن هم سر چیزهای کوچک، سر چیزهای بسیار کوچک و حقیر، نه. این را ما نمیپسندیم؛ هم در محیط دانشگاه، هم در محیط کل کشور، هم در محیط روحانیت؛ در همهی محیطها.کار به معنای وسیع کلمه، شامل کار یدی، کار جسمی، کار فکری، کار علمی، کار مدیریّتی، در واقع محور پیشرفت و حرکت و حیات مستمرّ جامعه است؛ این را باید همهمان بدانیم. اگر کار نباشد، سرمایه، مواد، انرژی، اطّلاعات، هیچکدام برای انسان مفید نخواهد بود. کار است که مثل روحی میدمد در سرمایه، در انرژی، در موادّ اوّلیّه، و آن را تبدیل میکند به یک موجود قابل مصرف، تا انسانها بتوانند از آن استفاده کنند. ارزش کار، اینها است.شاهدها (۴ پاراگراف)
نقش خود مردم در آبادانی و خروج منطقه از محرومیت
و نکتهى آخر؛ عزیزان من! اگر بخواهید این منطقه آباد بشود، خود شما باید در این آبادى، در بیرون آوردن منطقه از محرومیّت نقش ایفا کنید؛ باید کار کنید. در دوران جمهورى اسلامى هیچکس نباید به خود اجازه دهد که نسبت به کار بىتفاوت باشد یا خداى نکرده تنبلى کند. من در این منطقه هر جا آمدم، دیدم زمین، سرسبز است؛ البتّه بسیارى از جاها کاشته نیست. زمین حاصلخیز، هواى مناسب، شاید آب موجود، نیروى انسانى فراوان ــ تراکم جمعیّت در آذربایجان از بسیارى از جاهاى کشور بیشتر است ــ امّا در عین حال، منطقهاى محروم؛ خب چرا؟ …تلاش هر فرد در راه پیشرفت کشور بهمنزلهٔ جهاد در راه خدا
… امروز در دوران آزادى، دوران انقلاب، دوران اسلام، ما باید این فاصله را با سرعت طى کنیم و عقبماندگىها را جبران بکنیم؛ مسلمانها میتوانند، ملّت ما میتواند. ملّت بزرگ ما قادر است فاصلهاى را که میان او و کشورهاى پیشرفته ایجاد کردهاند، پُر کند؛ تلاش لازم است. هر صنعتگرى که امروز کار صنعتى خود را با دقّت انجام میدهد، هر کشاورزى که امروز محصولات مورد نیاز مردم را با دقّت و امانت تولید میکند، هر معلّمى که امروز حرفى و علمى را به دانشآموزى مىآموزد، هر انسانى که امروز به نحوى در راه پیشرفت اقتصادى یا فرهنگى یا علمى این کشور تلاش میکند، در راه خدا مشغول جهاد است؛ این یک جهاد است.پشتکار و اهمیت به کار در همهٔ اقشار، همان عمل به قرآن
… در دنیا به وجود آوردند نبود، هم آن پیشرفتها پیدا نمیشد، هم ظلمى که اینها میکنند، نابودشان میکرد؛ آن صفات خوب، آنها را نگه داشته است؛ ما آن صفات را رها کردیم. [آنجا] دنبال میکنند کار را، اهمّیّت میدهند به وقت، اهمّیّت میدهند به محصولى که میخواهند تولید کنند. کارگر ما، محصّل ما، استاد ما، روحانى ما، بازارى ما، کشاورز ما اگر این خصوصیّات را عمل بکند، کشور یکباره گلستان خواهد شد. باید بکنیم؛ این همان عمل به قرآن است. دیگران در عمل به قرآن از شما جلو نیفتند. نه اینکه امیرالمؤمنین نمیخواهد کسى به قرآن عمل کند؛ چرا، همهى دنیا به قرآن عمل کنند، على خوشحالتر است؛ میگوید آنهایى که به قرآن عقیده ندارند، عمل کنند به مفاهیم قرآن، بعد بر شما مسلّط بشوند، جلو بیفتند، شما عقب …تقویت روحیهٔ کار و تلاش، خوداتکایی و قناعت
۶- جهت دادن کلیهی فعالیتهای اجرایی و تبلیغی به سمت رشد معنویت و فضیلت اخلاقی در جامعه، تعمیق و گسترش حساسیتها و باور دینی، گسترش ارزشهای انقلابی، حفظ کرامت انسانی، ایجاد نظم و قانونپذیری و روحیهی کار و تلاش و خوداتکایی و قناعت و جلوگیری از اسراف و مصرفگرایی و پرداختن به زوائد.