پیام مقاومت و عدم تسلیم در برابر زورگویی و تلاش دشمن برای خفه کردن آن
… کنند؛ هدف این بود. میخواستند صدای ملّت ایران را در گلو خفه کنند. ملّت ایران یک پیام جدیدی داشت، یک حرف نویی به دنیا عرضه کرد. «جمهوری اسلامی» یک حرف نو است. «مردمسالاری دینی» یک حرف جدید است، یک ترتیب تازه برای زندگی است، یک سبْک جدید برای زندگی ملّتها است؛ خواستند این پیام که پیامِ مقاومت است، پیامِ ایستادگی است، پیامِ عدم تسلیم در مقابل زورگویی است، پیامِ مقابلهی با ظلم است، پیامِ مقابلهی با تبعیضِ بینالمللی است نرسد؛ خواستند این پیام را خفه کنند؛ هدف این بود.
مقابله با نظام سلطه؛ نه ظلم کردن و نه ظلم پذیرفتن
… انقلاب پیامی بود و زبانی بود که نمیتواند و نمیتوانست - به طبع حال - در مرزهای ایران منحصر بماند؛ یک مفهوم جهانی، یک حقیقت جهانی، یک حقیقت بشری به وسیلهی انقلاب پیام داده شد که هر کسی در دنیا آن را بشنود احساس میکند که به این پیام دلبسته است. آن پیام چیست؟ اگر بخواهیم آن پیام را در شکل اجتماعی و انسانی آن در یک جمله بیان بکنیم: مقابلهی با نظام سلطه است؛ این پیام انقلاب است. نظام سلطه، نظام تقسیم دنیا به ظالم و به مظلوم است؛ منطق انقلاب که منطق اسلام است، «لا تَظلِمونَ وَ لا تُظلَمون»[3] است؛ نباید ظلم کنید و نباید بگذارید به شما ظلم بشود. کیست در همهی صفحهی بشری و عرصهی وجود انسان که از این پیام خرسند نباشد، به این پیام دلبسته نشود؟ نه ظلم کن، نه ظلم بشو. این درست نقطهی مقابل نظم حاکم بر جهان است از بعد از پیدا شدن تمدّن جدید صنعتی و شیوع …
نفوذ عمیق در دل ملتها بهسبب صدق، اخلاص و پشتوانهٔ عملی
… در آن قرار دارد از سوى دیگر. نتیجهى این مقایسه باید ما را متنبّه کند به شیوههاى نو و کارهاى نشده یا تصحیح کارهاى شده؛ یک بازنگرى و خودنگرى و محاسبهى نفْس اینجا لازم است. به نظر من ارزیابى درست از آنچه متوقّع است که مورد ملاحظه قرار بگیرد، امر مهمّى است. در فضائى که همهى عوامل، علیه گرایش ایمانى و دینى به طور کلّى و اسلامى به طور ویژه بوده و ملّتها علىرغم این عوامل مخالف، تشنه و مشتاق شنیدن سخن معنوى و روحانى بودند، یک غریو[6] پُرطنینِ صادقانهى قوىاى بلند شده و به خاطر صدقش، به خاطر اخلاص گویندهاش، به خاطر پشتوانههاى عملىاش ــ که نشان داده فقط حرف نیست ــ به خاطر دشمنىِ چهرههاى زشت دنیا با آن ــ چهرهى استکبار، چهرهى ارتجاع، چهرهى زراندوزان ــ به خاطر عوامل گوناگونى از این جمله که گفته شد، این غریو در دلهاى ملّتها بخصوص ملّتهاى مسلمان یک جایگاه و تأثیر حقیقى و نسبتاً عمیق به وجود آورده، به طورى که از اوّل انقلاب تا الان هر جا که ایادى انقلاب و عوامل انقلاب از قبیل من و شما پا گذاشتیم، دیدیم آن غریو و صاحب آن غریو پیش از ما آنجا رفته.
رسیدن پیام امام و انقلاب به کشورها پیش از نمایندگان
من خودم در اوایل انقلاب رفتم هند[7] و تقریباً به عمدهى مراکز فرهنگى ـ سیاسى هند در آن روز سر زدم؛ هر جا پا گذاشتم، دیدم که امام پیش از ما آنجا است؛ انقلاب پیش از ما آنجا است. ما که رفتیم، مردمْ ما را تحویل گرفتند، چون نمایندهى این کانون بودیم. نه اینکه مردمى باشند بىخبر و ما برویم آنجا بگوییم: مردم! چنین حادثهاى اتّفاق افتاده. هنوز هم همینطور است. شما در این کشورهایى که نمایندگى نداریم، براى بار اوّل که وارد میشوید، اگر توفیق …
گسترش خودجوش بدون مبلغ و تبلیغات، مانند عطر گل
خب ببینید، پس قوّت نفوذ آن چشمه، اینقدر بود که بدون اینکه مبلّغى درست کند و جایى برود، کسى را گسیل کرده باشد یا لشکر تبلیغاتى از قبیل آن میسیونهایى که خبر دارید مسیحىها و مارکسیستها و دیگران و جاهاى دیگر [مانند] احزاب و جمعیّتها میفرستادند عوامل خودشان را، حتّى بدون اینکه جزوهاى و نوشتهاى ــ در یک جاهایى حتّى یک سطر ــ ما فرستاده باشیم یعنى دستگاه بتواند ادّعا کند که ما آنجا قبلاً مردم را توجیه کرده بودیم، بدون اینها این پیام مثل هواى بهار، مثل نسیم سحر، مثل عطر گل، مرزها را در نوردیده و رفته. من وقتى آن سالها در آن اوایل، اینها را میدیدم، حقیقتاً این تصویر در ذهن من مجسّم میشد که در یک باغى، بوتهى گل پُربرکتى که افشان شده از گل، عطر این گل نمیگوید «اینجا درِ باغ بسته است، من اجازه ندارم بروم بیرون؛ اینجا سیم خاردارِ این باغ است، من حق ندارم از آن …
اثر اندک نطق رسمی رئیسجمهور در سازمان ملل بر دلها
… و کدام گوینده از یک رئیس جمهور رسمیتر و کدام حرف از آن حرفها جدیتر!؟ من سخنرانیهایی را که داشتم، خدمت امام میبردم و ایشان هم غالباً تصحیح و حک و اصلاح میکردند؛ نظر میدادند و تأیید میفرمودند؛ چنان که همان سخنرانی را ایشان تأیید کردند. خوب؛ یک سخنرانی جانانه در چنان جایی توسط یک رئیس جمهور، آن هم با جرأتی که بنده آنجا به خرج دادم، خوانده شد و در دنیا هم پخش گردید. شما فکر میکنید این سخنرانی چقدر در افکار و دلهای مخاطبین خود اثر گذاشت؟ اگر محاسبه کنیم، به نسبت آنچه که یک پیام نیاز دارد، خیلی کم بود! آن، پیام ما بود دیگر! به دوستانم گفتم که من در نطق سازمان ملل میخواهم «پیامبرانه» سخن بگویم نه «سیاستمدارانه!» همینطور هم بود. با دعا شروع کردم: «بارالها ...!» اینطور شروع کردم. این پیام پیام انقلاب بود. توقع است که خیلی گسترش و نفوذ پیدا کند و خیلی در …
اسلام انقلابی، پیام ایران برای دنیا
من خیال میکنم که الان آن کسانی که در مجموعهی نظام هستند، قدر زبان فارسی را بیشتر میدانند. علّت آن هم این است که امروز ایران معتقد است برای دنیا پیامی دارد؛ و آن، اسلام است؛ اسلام انقلابی ما است. امروز اعتقاد ما این است که پیامی برای دنیا داریم. این پیام، یک حامل و رسانهی درستی میخواهد و آن جز زبان چیز دیگری نیست. چون به این پیام فکر میکنیم، بایستی این زبان بتواند واژههای ما را، اصطلاحات مخصوص ما را منعکس بکند؛ آن اصطلاحاتی که مقصود انقلاب را برآورده میکند و آن تفکّرات نظام را میتواند منعکس بکند. …
لزوم رساندن پیام اسلام و امام و ملت ایران به ملتهای دیگر
برادران غیر ایرانى باید در بازگشت به اوطان خودشان، پیام اسلام را، پیام امام را، پیام این ملّت را براى مردم خود و کسان خود ببرند؛ این همان پیام قرآن است. از خداوند متعال مسئلت میکنم که روزبهروز به قدرت و عزّت و پیشرفت ملّتهاى مسلمان بیفزاید و روح مقدّس امام عزیزمان را از اسلام و مسلمین پاداش خیر عنایت کند.