ما در این کشور سالهای متمادی برای معالجات خودمان بناچار از پزشک تایلندی و پاکستانی و هندی استفاده میکردیم؛ چون پزشک در این کشور بهقدر لازم نبود؛ اما امروز یکی از دغدغههای نظام این شده که اینهمه پزشک اضافی را چگونه بهکار بگمارد. بعضیها برای این قضیه غصه میخورند. به نظر من این کجسلیقگی است؛ غصه نیست. آن روز برای ادارهی تعداد معدود دانشگاههای کشور، ما استاد نداشتیم. البته اول انقلاب تعدادی استاد از کشور رفتند؛ اما آنهایی که رفتند، آنقدر زیاد نبودند؛ دربارهی شمار آنها مبالغه شد. …