برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیرهبر کلیسای کاتولیک و مواضع او در برابر اسلام و قدرتهای جهانی.
امام خمینی
نقد محکوم کردن ملت ضعیف ایران به خاطر نگه داشتن گروگانها
… و سایر قشرها، روشن است. مسیح چشمش این است، مطالعه میکند، تحت نظر قرار داده است شما را، که شما با این ظالمهایی که با بشر این طور کردند چه رفتار میکنید. آیا در کلیساهای شما هیچ وقت راجع به این جرایم صحبتی شده است؟ آیا از پاپ انکاری راجع به این مصایب شده است؟ آیا پاپ که ما را به حسب آن چیزی که در روزنامه بود محکوم کرده است که این گروگانها را نگه داشتیم، پاپ مطلع هست از اینکه اینها چه بودند و چه هستند؟ آیا محکوم کردن یک ملت ضعیف در خور شان یک روحانیای است که خود را روحانیت بزرگ مسیح میداند؟ آیا محکوم کردن آنهایی که پنجاه سال در زیر یوغ این قدرتهای بزرگی که با طرفداری حکومتهایی که خودشان را به مسیح نسبت میدهند و میگویند مسیحی هستیم، آیا هیچ وقت به اینها انکار شده است؟ آیا روحانیین مسیح انکار این اعمال ظالمانهای که بر خلاف دستورات عیسی مسیح- …
گلایه از درخواست آزادی جاسوسان و دعوت او به رفتار چون عیسی مسیح
- آقای پاپ یک کسی را فرستاد اینجا و با ما مذاکره کرد و نظرش این بود که ما این اشخاصی را که در این لانه جاسوسی، جاسوسی میکردند رها کنیم. ما مسائلی را با آقای پاپ در میان گذاشتیم و جرایمی که در اینجا واقع شده بود و محتمل است که مثلًا به ایشان درست نرسیده باشد، به وسیله فرستادهاش برای ایشان شرح دادیم و گله کردیم از ایشان که شمایی که یک پدر روحانی خودتان را حساب میکنید و خودتان را نایب مسیح، عیسی مسیح میدانید باید آن طوری که عیسی مسیح رفتار میکرد، شما بکنید. اگر عیسی مسیح الآن بود پیش ما، آقای پاپ و سایر روسای روحانی احتمال این را میدادند که او متصل بشود به کارتر و به شاه مخلوع و این ملت مظلوم را رها کند؟! این احتمال را آقای پاپ یا سایر روحانیون مسیح، روحانیون همه مذاهب این را احتمال میدادند که اگر عیسی مسیح …
گلایه از نبود حمایت و میانجیگری او برای مستضعفان در برابر ابرقدرتها
من و ملت ما، بلکه ملتهای مستضعف جهان- اعم از مسلمین و نصاری و غیر آنها- یک نقطه ابهام پیش ماست که من میل دارم این نقطه ابهام را تذکر بدهم. گوش سی و پنج میلیون جمعیت ایران که پنجاه سال است در زیر یوغ استعمار و فشار خصوص امریکا، و اخیراً فشار خصوص آقای کارتر هستند، و گوش میلیونها جمعیت مستضعف، انتظار نوازشی از مقام روحانیت پاپ داشت؛ نوازش پدرانهای که لا اقل استفسار از حال این مستضعفین باشد، و نسبت به مستکبرینی که به اینها ظلم شده است، و در زیر فشار ظلم بودند، هشیاری داده شده باشد، میانجیگری شده باشد بین ملتهای مستضعف و آن ابرقدرتها که خودشان را مسیحی معرفی میکنند. و گوش ما همچو ندای روحانیای را نشنیده است تا حالا. چه شده است که ما پنجاه سال کشته دادیم؛ کشتههای دستجمعی، در حبس بودیم؛ حبسهای غیر انسانی که بهترین افراد این ملت را در آنجا شکنجههای غیر انسانی میدادند، و یک میانجیگری در کار نبود. و آقای پاپ اعظم به فکر این نیفتادند که از این ملت مستضعف پشتیبانی کنند، یا …
نقد پشتیبانی از آمریکا به جای محکوم کردن جنایات آن
… فرمان امریکا، به جنایات اسرائیل و حزب بعث عراق مشروعیت میدهند و در هدم اسلام و قرآن کریم کوشش میکنند. ما در محیطی گذران میکنیم که مظلومان که جرمی جز دفاع از حق ندارند زیر چکمه ستمگران خرد میشوند و آخوندهای کثیف درباری به این اعمال وجهه اسلامی میدهند. ما و دنیای مسیحیت در عصری هستیم که پاپ، رهبر کاتولیکها به جای آنکه امریکا را در جنایاتی که به بشریت میکند، محکوم کند و پیروان خود را به مقابله با ظالمان برانگیزد، از امریکا پشتیبانی میکند و به ستمکاران دیگر توصیه همکاری با آن را میکند. اکنون در این دنیای مسموم که نفس کشیدن در آن مرگ تدریجی است، تکلیف ملتهای در بند این ابرقدرتها و انگلهای آنان چیست؟ باید بنشینند و این صحنههای جنایت بار را تماشا کنند و با سکوت مجال دهند که دنیا در آتش بسوزد؟ آیا روحانیون، نویسندگان، گویندگان، روشنفکران، …
یک جمله راجع به این حرفی که از قول پاپ نقل شده است؛ عرض بکنیم که دنیای اسلام بحق در مقابل این حرف عکسالعمل نشان داد. این اظهارنظری که از یک شخصیتِ روحانی مسیحی دربارهی اسلام با یک میلیارد و نیم انسانِ متدینِ به اسلام و با میلیونها کتابِ نوشتهشدهی دربارهی اسلام، صادر شد، از دو جنبه قابل توجه است: