من نمیخواهم خیلى کتاب رمان به بچّهها معرّفی کنم. حالا اسم مؤلّفینش را ممکن است بگویم. مثلاً یک نویسندهى معروف فرانسوى هست به نام «میشل زواگو» که کتابهاى زیادى دارد؛ من اغلب رمانهاى او را در آن دوره خواندهام یا این نویسندهى معروف فرانسوى[6] کتاب بینوایان که اوّلبار [آن را] در همان دورهى نوجوانى در کتابخانهى آستان قدس گرفتم و البتّه همهاش را نخواندم، مقداریاش را خواندم؛ بعدها البتّه آن را یکى دو بار خواندم.