اجازهٔ اجارهٔ آب وقفی به صلاحدید و واگذاری آن به مردم
1- راجع به آب وقفی، مکرر مرقوم شده و جواب دادهام، حضرت عالی اجاره کنید به هر نحو صلاح است و واگذار کنید به مردم؛نامهای دیگر: موقوفات
وقف اموال در راه خیر و حفظ و ادارهٔ موقوفات.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:پاسخ استفتاء استفتاء به مستاجرین اموال موقوفه در شهرستان طالقان (وکالت به آقای محیی الدین طالقانی در اجاره موقوفات)— ۱۳۴۲/۰۲/۰۱
فقط سال ۱۳۵۷همهٔ سالها
1- راجع به آب وقفی، مکرر مرقوم شده و جواب دادهام، حضرت عالی اجاره کنید به هر نحو صلاح است و واگذار کنید به مردم؛… طوری که نقل شده است- که چه وقت دیدی که من دو تا خورش داشته باشم که حالا آوردی؟! رفت نمک را بردارد، در نقل است که قَسمش داد به جان خودش که شیر را بردارد؛ شیر را برداشت. دو لقمه با نمک میل فرمود.[3] و صبح آن روز هم به شهادت رسید. و هیچ هم نگفت؛ هیچ هم نداشت. یعنی چیزهایی تهیه کرده بود با دست خودش لکن همه وقف بود. بعد از آنکه آن نهر بزرگ را با فعالیت خودش با دست خودش حضرت امیر حفر کرد، وقتی که آب بیرون آمد فرمود: بَشِّرِ الْوَرَثَهَ[4] لکن برای ورثه هم نگذاشت، وقف کرد. آیا آن طرز حکومت بهتر است، [یا حکومتهای جائر] آن حکومتی که رسول الله کرد بهتر است، که وقتی که تو [ی] مجلس، توی مسجد نشسته بود و مردم و اصحاب هم نشسته بودند، میآمدند میگفتند کدام یکی از شما پیغمبر است، کدامتان هستید؟ یا آنکه وقتی تشریفات طوری است که همه …… مثل سایر عملهها کار میکرد! نداشت این جایی را ... نداشت. نه کار میکرد که جمع بکند، کار میکرد و وقف میکرد. همان روزی که با او بیعت کردند، بیل و کلنگش را برداشت رفت سراغ کاری که انجام میداد! آنجا یک چشمهای را میخواست حفر کند؛ خودش با دست خودش حفر کرد. وقتی درآمد، تبریکش کو؟ گفت خوب این تبریک را برای ورثه بگو، بیاور قلم و کاغذ. و قلم و کاغذ [آوردند]. همان وقت وقف کرد برای یک جهتی. آن هم زندگی و خوراکش که از نان جو نگذشت؛ بالاتر نبود؛ آن هم چند تا لقمه بود. ما یک همچو حاکمی، دنبال این میگردیم. پیدا نمیکنیم البته؛ خود ایشان هم فرمود که خوب، شما طاقت ندارید این قدر لکن تقوا داشته باشید.