بازتاب روح عرفانی در وصیتنامهها و خاطرات شهدای جنگ
… آن وصیّتنامهها را خوانده بودند و آن گلولههاى آتشین در قلب مبارک امام اثر گذاشته بود، و میخواستند که دیگران هم از آن بىبهره نمانند، کمااینکه خود بنده هم تا حدودى با این وصیّتنامهها در طول سالهاى جنگ و بعد از آن تا امروز بحمدالله اُنس داشتهام و دارم. دیدهام بعضى از این وصیّتنامهها چطور حاکى از همان روح عرفان است؛ یعنى راهى را که یک عارف، یک سالک در طول سى سال، چهل سال، طى میکند، ریاضت میکشد، عبادت میکند، حضور پیدا میکند، از اساتید فرامیگیرد، چقدر گریهها، چقدر تضرّعها، چقدر کارهاى بزرگ، این راه طولانى را یک جوان در ظرف ده روز، پانزده روز، بیست روز در جبهه پیدا کرده و طى کرده است. یعنى از آن لحظهاى که این جوان با هر انگیزهاى، طبعاً انگیزهى دینى، همراه با آن حماسههاى جوانى به جبهه رفته ــ [چون] خیلیها میرفتند ــ این حالت بتدریج در جبهه تبدیل شده است به یک حالت عزم بر فداکارى و گذشت؛ گذشت مطلق از همهى هستى خود. از آن لحظهاى که این …
عرفان حقیقی و ناب در وصیتنامهها و توصیهٔ امام به خواندن آنها
ببینید جوانى چه ظرفیّتى دارد! ببینید جوانى چه شور و شوق و عظمتى دارد، چه گنجایشى دارد و چطور میشود در جوانى بالاترین مقامات معنوى را طى کرد! یک بار دیگر در زمان ما این اتّفاق افتاد، [یعنی] در همین جبهههایى که شماها آن را تجربه کردید. اینکه امام یک وقتى فرمودند این وصیّتنامهها را بخوانید ــ من چون خودم وصیّتنامهها را میخواندم و الان هم هر وقت دستم بیاید میخوانم، فهمیدم امام چرا این نکته را فرمودند ــ زیرا در [میان] این وصیّتنامهها گاهى وصیّتنامههایى هست که یک دنیا عرفان حقیقى و ناب است. یعنى حتّی یک عارفى که از علوم دینى و علوم ظاهرى بهرهمند هم باشد، که اینها طبعاً و قهراً امکان عروج و رشدشان بیشتر است و پاکیزهترند ــ نه یک عارف سالکى که حالا معرفتى از لحاظ علوم دینى ندارد ــ آنچه را یک چنین انسانى بعد از مثلاً چهل سال مجاهدت، پنجاه سال …