… این عبد صالح و این نفحهی الهى را به ملّت ما ارزانى داشت و با آن، نِعَم خود را بر ما تمام کرد. ده سال مجاورت این بازماندهی سلسلهی اولیا و صلحا، در شمار عزیزترین مقاطع تاریخ ما است که در آن از حکمت و هدایت او که الهام ربّانى بر قلب مبارک او بود، بهره بردیم. و اینک وصیّتنامهی او است که وجود او را در ذهن و عمل ما زنده میدارد و هدایت او را براى ما استمرار میبخشد. فسلام الله علیه یوم ولد و یوم قام و اقام شعبه و یوم ارتحل الى جوار ربّه و یوم یبعث حیّا.
عامل پیروزی انقلاب همان عامل تداوم آن: اتکال به خدا، ایمان و وحدت کلمه
یک جملهاى در وصیّتنامهی امام عزیزمان هست که ما باید آن را هرگز فراموش نکنیم و آن [جمله] این است که ایشان فرمودند آن عاملى که انقلاب را به پیروزى رساند، همان عاملْ انقلاب را تداوم خواهد داد، یعنى اتّکال[3] به خدا و ایمان مردم به اسلام و تصمیم قاطع بر انجام وظیفهی الهى و اسلامى، و وحدت کلمه[4]. این براى همیشه، براى ما یک درس است.این روزها کشور ما شاهد یک وحدت و صمیمیّت و صفاى همهجایى و همگانى است. این بسیار حادثهی عظیمى است؛ از برکات روح مطهّر امام بزرگوار ما است. اخلاص آن مرد بزرگ الهى بعد از رحلت او هم در فضاى این جامعه اثر گذاشت: دلها را به هم …
پاسداشت پیوند اسلامی با ملتهای مسلمان بهعنوان وصیت امام
… مرقد مطهّر رسول اکرم (صلّى الله علیه و آله و سلّم) محروم کرده-[3] جایى است که مسلمانها باید در آن، این نزدیکىِ بر اساس بازگشت به اسلام را تا آنجایى که میتوانند تقویت کنند. و این پیام و توصیهی ما به ملّتهاى مسلمانى است که امسال در مراسم حج شرکت خواهند کرد. مسلمانان دیگر کشورهاى اسلامى و همچنین مسلمانانى که در کشورهاى غیراسلامى اقلّیّت هستند، باید بدانند که ملّت ما این پیوند الهى و اسلامى خود با ملّتهاى مسلمان دیگر را هرگز فراموش نخواهد کرد و به آن اهمّیّت خواهد داد؛ و این وصیّت امام بزرگوار ما است.و من به شما برادران و خواهران عزیز که از راههاى دور تشریف آوردید و همچنین به شما برادران محترم پاکستانى توصیه میکنم این احساس کار و تلاش براى ساختن جامعهی اسلامىِ کامل در داخل، و آن پیوند مستحکم برادرىِ اسلامى [در خارج] را هرگز فراموش نکنید. این دو رکن اساسى و دو روى صفحهی انقلاب ما است.
خلاصه شدن وصیتنامهٔ امام در سفارش به قوت و توکل و همبستگی
… را نگه داشتم. در آن لحظهاى که امام ناراحتى قلبى پیدا کرده بودند و ماها بشدّت نگران بودیم، طبعاً خود ایشان هم انتظار و آمادگى داشتند که یک وقت حادثهاى رخ بدهد، قاعدتاً مهمترین حرفى که به ذهن ایشان بود، آنجا باید میگفتند؛ یعنى لحظه حسّاس، بنده هم مسئول. جملاتى که ایشان گفتند -که من دو سه جمله یادداشت کردم- شاید این کلمه [بود]، گفتند قوى باشید، به خدا متّکى باشید، «اشدّاء على الکفّار» و «رحماء بینکم» باشید.[17] به نظر من همین وصیّت سى صفحهاى امام هم میتواند در همین چند جمله -که آنجا فرمودند- خلاصه بشود: قوى باشید، احساس ضعف نکنید، به خدا متّکى باشید، «اشدّاء على الکفّار» و «رحماء بینکم» باشید، اگر با هم باشید هیچ کس نمیتواند به شما آسیب برساند.
تأکید مکرر بر جهت فکری، سیاسی و انقلابی دانشگاه
و دوّم آن نکتهی اساسیاى است که در همین جملاتى که الان از وصیّتنامهی حضرت امام عزیزمان خوانده شد[3] و حکایت شد و در بیانات عدیدهی ایشان و شاید در همین وصیّتنامه در چند جا -آن روزى که من [آن را] در مجلس خبرگان میخواندم، به ذهنم میآید شاید چهار پنج جا یا بیشتر- روى آن تکیه کردند، آن جهت فکرى و سیاسى و انقلابى دانشگاه است؛ این آن چیزى است که به علم هم جان و روح و جهت خواهد داد. دانشگاه لاابالى، دانشگاه بیگانهی از ارزشهاى دینى، دانشگاه بیتفاوت و خونسرد نسبت به مفاهیم انقلابى و جهتگیریهاى انقلابى، دانشگاهى که در آن نبض انقلاب نزند، دانشگاهى که اعضائش -چه دانشجویش و چه …
بیان بخشهایی از وصیتنامه برای زنده نگه داشتن یاد امام
… امام با شخصیّت خود و با عظمت خود و با خصوصیّاتى که در او بود و بعد از معصومین در هیچ کس جز او ندیدهایم و نشنیدهایم، پایهی اصلى و ریشهی این درخت طیّب و شجرهی طیّبه است. این ریشه باید همیشه محکم و زنده و تروتازه بماند. یاد امام را زنده کنیم و زنده بداریم؛ با [بیان] ابعاد حقیقى شخصیّت او، بیان افکار او، بیان بخشهایى از وصیّتنامهی او، بیان محکمات و مسلّمات فرمایشات او و جهتگیریهاى او.
تأکید بر وحدت کلمه بهعنوان رمز بقای انقلاب
۲) همانطور که رهبر کبیر و عزیز ما بارها تکرار میکردند و در وصیّتنامهی سیاسى _ الهى خود نیز بر آن تأکید ورزیدهاند، وحدت کلمه و وحدت صفوف ملّت ما که رمز پیروزى انقلاب بود، رمز بقا و سلامت و تداوم آن نیز هست. تقسیم شدن ملّت به گروهها و دستههاى متعارض و عمده کردن اختلافات کماهمّیّت و احساسات غیر منطقى و به فراموشى سپردن اصول مهمّى که میان همهی ملّت ما و لااقل میان اکثریّت عظیمى از آنان مشترک است و به فراموشى سپردن حضور دشمن و خطرات جبرانناپذیر ناشى از آن، …
جملات افزوده دربارهٔ نسبتهای خلاف واقع به امام
… بگویند که برخلاف عقیدهاش باشد، طوفانى در روحش به وجود میآید که جواب بدهد! نخیر، امام اینجورى نبود؛ مگر آنوقتى که لازم میدانست؛ آنوقت بدون اینکه کسى حرفى هم بزند عقیدهی خودش را میگفت، امّا آنوقتى که لازم نبود، اگر صد نفر هم حرف میزدند [حرفى نمیزد]؛ دیدید دیگر در وصیّتنامهی ایشان، ایشان در آخر وصیّتنامه چند جمله اضافه کردند که من در مجلس خبرگان خواندم؛ یکى از آنها این است که حرفهایى به من نسبت میدهند که خلاف واقع است؛[3] از این قبیل بود. من رفتم خدمت ایشان در زمان بنیصدر، ایشان گفتند: این حرفهایى که این به من نسبت میدهد، از قول من میگوید، همهاش خلاف واقع است. چون او در سخنرانیهایش گاهى میگفت که امام اینجور گفته، [نظر] امام اینجور است؛ چیزهایى را بهعنوان نظر امام ذکر میکرد. خب، این …