پیشاهنگ ارتباطات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی لازم برای بازسازی
… بشرى، و این جز با ارتباطات جهانى، جز با دیپلماسى فعّال، جز با نشستوبرخاستهاى حکیمانه و سخن گفتنهاى حکیمانه ــ که حالا اندکى شرح خواهم داد ــ و فعّالیّت و ابتکار و دادوستد، و اعلام همکارى و درخواست همکارى در آن ضابطه و چهارچوب خاص امکانپذیر نیست. پس وزارت خارجه امروز پیشاهنگ ارتباطاتى است که براى دوران بازسازى ضرورى است؛ چه سیاسى، چه اقتصادى، چه حتّى فرهنگى. خب، آن نوک پیکان حرکت دیپلماسى، نمایند وزارت خارجه است؛ بقیّه در کنار او وارد میشوند و باید بشوند؛ این از طرفى، و از طرفى هم آن تهمت از سوى دشمنان آگاه و بعضى از دوستان ناآگاه ــ که حالا قسمت دوّم آن خیلى اهمّیّتى ندارد ــ وجود دارد. باید جورى عمل نشود که حتّى شائب آن تهمت ناحق و آن سخن دروغ و غلط به وجود بیاید. این خیلى کار ظریفى است، خیلى قدرت میخواهد. …
سرمایهٔ انسانی جوانان مؤمن انقلابی و هوشمندی آنان در تجربههای سیاسی
… نیست. بعضى میگویند خب پس حالا که حرف نسنجیده نباید زد، پس چرا حرف باید زد ــ گویى که هیچ کارِ غیر نسنجیده نمیشود کرد ــ نه، اگر گفتیم باید ما حکیمانه کار کنیم، معناى آن، این نیست که پس کار نکنیم، تماس نگیریم، حرکت نکنیم، حرف نزنیم، نبادا غیر حکیمانه دربیاید؛ نه، خب وزارت خارجه یک دستگاه انسانىِ عظیمى است ــ همینطور که آقاى دکتر ولایتى اشاره کردند و کاملاً درست است ــ واقعاً یک دستگاه پُرذخیرهاى است از لحاظ نیروى انسانى؛ انسانهاى خوب، انسانهاى انقلابى، مسلمان، اکثراً یا عموماً بچّههاى انقلاب، جوانهاى انقلابى مؤمن در وزارت خارجه بحمدالله حضور دارند با فکرهاى خوب؛ ما چرا از تلاش و تفکّر و سنجش و عقلیّت بچّهحزباللّهىهاى خودمان مأیوس باشیم؟ دیدیم که همین بچّههاى خودمان، همین بچّهحزباللّهىها، همین برادرهاى وزارت خارجه، همین عناصر مؤمن و خوب، در یک تجرب سیاسى مثل تجرب جنگ خلیج فارس[7] ــ که خیلى چیز عظیمى بود و چقدر [افراد] اشتباه کردند[8] ــ یا مثل قضیّ قطعنامه،[9] از خودشان عقل و شخصیّت و هوشمندى نشان دادند. در ارتباطات فراوانى همینجور است. کار را سنجیده انجام بدهیم. کارهاى نسنجیده انجام نگیرد، چون تأثیر ضرر کار نسنجیده در اینجا با ضرر کار نسنجیده فرضاً در ادار ثبت احوال فلان جا یا وزارت صنایع یا وزارت فلان فرق میکند. اینجا ضرر کار نسنجیده عمیقتر و عمومىتر …
لزوم ابتکار و جستجوی راههای جدید
و این نظرات شما وزارت خارجه را به جستجوى راههاى جدید میکشاند که این نکته مربوط به وزارت خارجه است: ابتکار. البتّه من قبلاً هم در سالهاى پیش بر روى این مسئله تکیه کردم که ما در زمین مسائل جهانى جاى خالى براى ابتکار سیاسى جمهورى اسلامى را زیاد مشاهده میکنیم. خیلى جاها هست که سیاستهاى جهانى به آنها نمیرسند به دلایلى؛ نه اینکه ناتوانند، بعضىهایشان خیلى هم توانایند، …