تشویق طردشدگان سیاسی ملت به بازگشت به عرصهٔ اظهارنظر
از طرف دیگر، مارهای خزیده در سوراخها را در داخل تشویق کردند که به میدان بیایند و حرف بزنند! کسانی که در واقع باید به اینها گفت توسری خوردههای سیاسی - بالاتر از ورشکستهها - که از ملت ایران تودهنی و توسری خورده بودند و به لانههایشان خزیده بودند، اینها را وادار و تشویق کردند و به عرصه اظهارنظر سیاسی و اظهار وجود کشاندند. این هم پدیدهای بود که انسان در وهله اوّل تعجب میکرد که چطور شده است اینها به میدان آمدند.
سوءاستفاده از آزادی برای شایعهپراکنی و زیر سؤال بردن جنگ و مسئولان
… اینها پیدا کنید، مىبینید همان تبلیغاتى را که رادیوهاى خارجى سازماندهى میکنند علیه جنگ، علیه مسئولین، علیه سیاستهاى دولت، اینها همانها را در نوشتههایشان مینویسند و پخش میکنند. یک عدّه هم ورشکستگان سیاسىاند؛ آن کسانى که چهرهى آنها را این انقلاب آشکار کرد. دم از انقلاب میزدند، دم از مبارزهگرى میزدند، دم از آزادگى و آزادىخواهى میزدند امّا وقتى که انقلاب به همت ملّت ایران پیروز شد و آنها آمدند از پیروزى ملّت بهرهبردارى کردند، در آن مدّتى که اختیاردار امور انقلاب بودند، آن چنان پروندهاى براى خودشان در چشم این ملّت درست کردند که هرگز دل این ملّت با آنها صاف نخواهد شد. اینها هم همین طور؛ اینها هم از هر فرصتى استفاده میکنند، از آزادىاى که انقلاب و جمهورى اسلامى به آنها داده، سوء استفاده میکنند؛ جزوه مینویسند، کتاب مینویسند، شایعهپراکنى میکنند، دروغپراکنى میکنند، جنگ را زیر سؤال میبرند، مسئولین را زیر سؤال میبرند، دربارهى مسائل اسلامى اظهار نظر ناشیانه میکنند.
علاقهٔ بیشتر به آمریکا تا امت حزبالله و تندرو خواندن حزباللهیها
… داریم؟ اینها چه کسانى هستند؟ چه هستند؟ چرا ماندهاند؟ چرا فرار نکردهاند؟ چطور جرئت کردهاند بمانند؟ آن وقت آقایان دیدند که نه، به این آسانى نمیشود این کار را کرد، مسئله را از دُور خارج کردند. بعد هم که بحمدالله با مسئلهى لانهى جاسوسى همهى اینها حل شد. یک چنین آدمهایى که علاقهمندى آنها به آمریکا و آمریکایى بیش از علاقهمندى آنها به امّت حزبالله بوده و هست، از امّت حزبالله لجشان میگیرد، بدشان مىآید، آنها را تندرو میدانند، از آمریکایىها لجشان نمیگیرد. کارهاى آمریکایىها را کارهاى معمولی و جنتلمنمآب[17] میدانند، کار امّت حزبالله را کارهاى بیخود، تندروى و غلط میدانند. آن روزى که لانهى جاسوسى در دست بچّههاى مسلمان ما بود، اینها از آن بچّههایى که آمریکایىها را گرفته بودند، بیشتر بدشان مىآمد تا از آن آمریکایىهایى که در سفارت بودند و دست این بچّهها بودند! خب، میخواهید اینها راجع به جنگ چه جور نظر بدهند؟ میخواهید راجع به مسائلى که مورد علاقهى این مردم است، چه جور نظر بدهند؟
تحمیلناپذیری وسوسهآفرینی و تحقیر خواست مردم و هشدار به سوءاستفادهکنندگان از آزادی
… و بعد از پیروزى انقلاب ندارند، معلوم و روشن است امّا من میخواهم این سؤال را بکنم: چقدر قابل تحمّل است براى ما؟ چقدر قابل قبول است؟ ملّت این جور ایثار میکند، این جور دارد فداکارى میکند، جوانها این جور دارند شهادتطلبى میکنند، مال و جانشان را دریغ نمیکنند؛ یک عدّهاى بیایند این جور وسوسهآفرینى بکنند، این جور خواست مردم و احساسات مردم را مورد تحقیر و بىاعتنائى قرار بدهند، از روشنترین خواستهاى مردم یک چنین دروغ و ترفندى بسازند؛ این چقدر براى دستگاه و مسئولین کشور و براى مردم قابل تحمّل است؟ بنده هشدار میدهم: آن کسانى که سعى میکنند از لطفى که جمهورى اسلامى به آنها کرده، به آنها آزادى داده و امکان حرف زدن داده، سوء استفاده کنند، بدانند این براى مسئولین جمهورى اسلامى همیشه قابل قبول و قابل تحمّل نیست؛ هم در این مقوله، و هم در همهى انواع توطئههایى که علیه انقلاب و علیه مردم میشود. البتّه ما نشان دادیم که در مقابل آن کسانى که قصد خیانت و توطئه ندارند، اهل سختگیرى نیستیم؛ کسانى را که عقایدى بر خلاف عقاید ما دارند، ما هرگز محدود نکردیم، محصور نکردیم؛ امکان …
انتظار مخالفت آنان با آرمانها و شعارهای مردم
البتّه ما از اینها هم بیش از اینکه در مقابل آرمانها و شعارهاى مردم مخالفت کنند، انتظار نداریم. در همان اوایل انقلاب فراموش نمیکنم، در هیئت دولت ــ آن روز ما به عنوان نمایندگان شوراى انقلاب گاهى در هیئت دولت شرکت میکردیم ــ صحبت شد، یکى از همین آقایانِ نامونشاندارِ آن حضرات که از محبّت و نجابت و اغماض جمهورى اسلامى سوء استفاده میکند و میکنند و علیه …