و اینجور که باشد، [مردم اعتنائی نمیکنند به] دنیاى استکبار با همهى جنجالهایش و تبلیغاتش و تندخویىهایى که بعضى از این سیاستمداران نپخته و نسنجیدهى دنیا میکنند. مىبینید [دیگر]؛ مىنشینند اینجا، مىنشینند آنجا، علیه ملّتها، علیه کشورها، علیه حقایق عالم بنا میکنند به حرفهاى بىمعنا و اباطیل بر زبان جارى کردن و حرفهاى آنچنانى گفتن که یک نمونهاش همین حضرات مسئولین کنونى آمریکا هستند که در گیرودار فشارهاى مشکلات فراوان داخلى که کمر این تشکیلاتِ چندماهه روکارآمدهى جدید را دارد میشکند، براى اینکه خودشان را از زیر بار آنها خلاص کنند، آن سیاستمدار ضدّایرانى، آن وزیر خارجهى[5] ضدّایرانىِ بدخُلقِ تندخوىشان را میفرستند اینجا و آنجاى دنیا که مدام علیه این کشور، علیه آن کشور حرف بزند. حالا مردم عزیز ما که به حرفهاى او و بالاتر از او و اربابهاى آنها هم اعتنائى نکردهاند و هرگز جز لبخند مسخرهآمیز به آنها چیزى تحویل ندادهاند.