این یک وابستگی فکری است که انسان از مکتب خودش دست بردارد برود سراغ مکتب دیگران. از اقتصاد خودش دست بردارد برود سراغ اقتصاد دیگران، اقتصاد خودش را اصلًا نظر نکند، نفهمد که چیست، مثلًا اقتصاد اسلامی چیست اینها اصلًا نمیدانند، ازشان بپرسید که اقتصاد در اسلام چیست اصلًا نمیدانند. در عین حالی که این را نمیدانند رفتند سراغ اقتصاد مارکسیست! در صورتی که آن در خارج شکست خورده است. و هکذا ما الآن جمعیتی هستیم که از حبس بیرون آمدیم؛ از آن حبسهای طول پنجاه سال. حالا ما بیرون آمدیم. دَرِ حبس باز شده است و ما آمدیم بیرون. لکن از این حبس که بیرون آمدیم، باز یک گرفتاریهای زیاد دیگری داریم که در راس همه گرفتاریها همین گرفتاری فکری است. این را باید اساتید دانشگاه، معلمین، آموزگارها بچههای ما را از این انگل بودن و از این افکار بیرون بیاورند، آنها که خودشان مبتلا به آن افکار نیستند، آنها که هستند که نمیتوانند. همه بساطی که الآن در ایران هست بساطی است که [هنوز] اسلامی نیست.وابستگی فکری
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
تکیه بر اندیشه و تحلیل بیگانگان و نداشتن استقلال در فکر.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:سخنرانی در جمع پرسنل کمیته انقلاب اسلامی (سلب استقلال فکری- غربزدگی)— ۱۳۵۸/۰۳/۰۹
سیر زمانی
از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۱۱۳۵۸۱۳۶۱
فقط سال ۱۳۵۹همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۲ پاراگراف)
هدف وابسته کردن مغزها و گم شدن شخصیت پزشکان
… نیستیم. باید ما همه چیزمان از خارج باشد، حتی آسفالت مثلًا یک جادهای. آن خرجهای فوق العاده را میکردند، و آن خرجش خیلی مهم نیست، آن القای این مطلب در ذهن عامه مردم که ما در یک همچو امور کوچک هم احتیاج به متخصص خارجی داریم، این مهم بود. و این روی برنامه بود. آنها میخواستند که اصلش همه مغزهایی که در ایران هست وابسته باشد؛ یعنی خود اطبا هم شخصیت خودشان را گم کنند، و به جای اینکه خودشان شخصیت داشته باشند، احاله کنند یک چیزهایی را به خارج، خوف اینکه ما نمیتوانیم.از کار افتادن فکر انسانی که همهچیز برایش فراهم است
من اعتقادم است که اگر ما در محاصره اقتصادی یک ده سال، پانزده سال واقع بشویم شخصیت خودمان را پیدا میکنیم؛ یعنی همه مغزهایی که راکد بودند در آن وقت و نمیتوانستند فعالیت بکنند به فعالیت میافتند. این طبیعی است که اگر یک نفر آدم یک جایی نشسته و همه چیز او را میآورند تقدیمش میکنند این فکرش به کار نمیافتد، حتی کاسب هم نمیتواند بشود! اگر یک آدمی بود که اول صبح چایش را و نانش را بیاورند، ظهر هم همین طور. شب هم همین طور، هر احتیاجی هم داشت، هر چیزی بود، برآورده کردند، این نمیتواند دیگر هیچ کاری بکند، یک مرد فلجی میشود. اینها میخواستند که [در] این مملکت یک موجودات فلج بار بیاورند. تبلیغات دامنهدار و اعمال بسیار کوبنده بود که به ما حالی کنند که شماها نمیتوانید! شماها نمیآید ازتان هیچ کاری. از آن طرف هم از آنجا هر چیزی بیاورند و متخصصین از خارج وارد کنند، و هر چیزی که …