لزوم قرار دادن هنر در اختیار اندیشهٔ پاک برای عقب نماندن
… انواع استفاده هم این است که یک نفرى یک اندیشهی ناپاکى را با یک وسیلهی هنرى در ذهنها بریزد، او هم میخواهد استفاده کند -اصلاً جاى ملامت نیست؛ مثل پول و سلاح که صاحبان اندیشههاى ناپاک و روشهاى ناپاک از آنها استفاده میکنند- جلوى این را نمیشود گرفت؛ این هست. آن کارى که میشود کرد این است که ما بیاییم آن چیزى را که صاحب اندیشهی ناپاک میخواهد از آن استفاده بکند یا کرده، در اختیار سرپنجهی مقتدر اندیشهی مقدّس و پاک و والا قرار بدهیم؛ وَالّا اگر آن اندیشهی پاک و مقدّس و والا نتوانست از این مایه استفاده کند، عقب خواهد ماند؛ شکّى نداریم. مثل یک اتومبیل، مثل یک هواپیماى جت؛ خب، آن کسى که میخواهد برود یک فسادى را در یک نقطهی دنیا به وجود بیاورد، از همین وسیلهی تندرو استفاده خواهد کرد؛ پول دارد، کرایه میکند، مینشیند میرود که مثلاً یک دزدیاى را آنجا سازماندهى کند، یک قتلى آنجا …
غلیظ کردن مایهٔ هنری برای پیشبرد اندیشهٔ انقلاب اسلامی
همهی این صحبت من بدین معنا است و در این جهت است که به شما عرض بکنم -چه شما بهعنوان مجموعهی حوزه که همه نوع هنرى بحمدالله ...... که یک هنرى را در خود یافتید و آن را دنبال کردید و ریشهی هنر را، چشمهی هنر را در خودتان به جوشش درآوردید- باید کوشش کنید مایهی هنرى را غلیظ کنید تا بتوانید این اندیشهی مقدّس را، این روح پاک امروزِ دنیا را یعنى انقلاب اسلامى که مثل یک روح پاکى و مثل یک اندیشهی معصومى در دنیاى ناپاک افکار غلط در روزگار سیاهِ ما دارد بالاخره جاى خودش را در دنیا باز میکند [پیش ببرید]. این حرف من است.
به کار گرفتن حداکثری هنر در خدمت تفکر توحیدی و انقلابی
… رو بیاید؛ و معلوم میشود آن نوبت آغاز شده. یکى از نشانههایش ما هستیم؛ یکى از نشانههایش لبنان است؛ یکى از نشانههایش آفریقا و کشورهاى گوناگون اسلامى است؛ یکى از نشانههایش احساس ضعف دنیا در مقابل تفکّر الهى و توحیدى است که وجود دارد و دارد به وجود میآید. خب، در این مجموعه، در این حرکت عظیم و در صفآرایى بین این فکر پاک و مقدّسى که در دنیا به وجود آمده [یعنى] فکر انقلابى و فکر توحیدى و فکر الهى، و فکر شیطانى و اهریمنى، اهل هنر -شما را میگویم، من از زبان شما حرف میزنم- باید این هنر را و این مایهی هنر را به کار ببرند و غلیظ کنند و شاعر و نویسنده و هر هنرمند دیگرى، در خدمت این تفکّر مقدّس قرار بگیرند؛ یعنى از هنر، از مایهی هنر و ابزار هنر حدّاکثر استفاده را بکنند. البتّه این بحثهایى را که آیا هنر ابزار است، تعبیر «ابزار» براى هنر درست است، درست نیست، بگذاریم براى آن کسانى که اهل این بحثهایند. مقصود من معلوم است که چیست. من خواهش میکنم خواهران و برادرانى که در این مجموعهی حوزه کار میکنند، این را مهم بشمارند.
پیشرفت هنر متعهد و توان آن در مسلط کردن تفکر انقلاب بر جامعه
پیشرفت شماها خیلى خوب بوده؛ البتّه من شما برادرها را و خواهرها را که از نزدیک غالباً نمیشناسم و نمیتوانم بگویم پیشرفت [فرد] شما، پیشرفتِ هنر متعهّد و انقلابى، خوب بوده. کارهاى شما را که انسان میبیند، این را احساس میکند. و من مطمئنّم که اگر تلاش بکنید و امکانات هم همانطور که گفتند فراهم بشود، هنر حقیقى و پُرجوشش در کشور ما که پایگاههاى خیلى زیادى هم دارد، واقعاً خواهد توانست در آیندهی نزدیکى، این فکر صحیح را -تفکّر انقلاب را و تفکّر توحیدى را- بر جوّ این جامعه مسلّط کند و آن اندیشه را عمق ببخشد. چند سال قبل از این، من یکى از همین نشریّات شما را میخواندم؛ ظاهراً یکى از جُنگهاى شما بود؛ یک نقد خوبى در آن بود که خیلى براى من جالب آمد؛ به قدرى من را تحت تأثیر قرار داد خوبى این نوشته و قوّت آن که به گریه افتادم.[6] گفتم پروردگارا! واقعاً این جوانهاى ما …