لزوم بهرهگیری فیلمسازان، داستاننویسان و شاعران از اسناد فرهنگ جبهه
… کنید. مثلاً فرض بفرمایید این اصطلاحات را شما جمع کردهاید؛ خب این اصطلاحات خیلى ارزش دارد. مجموعهى آن به صورت یک بهاصطلاح مادّهى خام تاریخى، به صورت یک سند تاریخى، الان در اختیار ما است. بر اساس سند تاریخى، کارهاى گزارشىِ فراوانى ممکن است انجام بگیرد. چقدر خوب است که آن کسانى که مثلاً فیلم میسازند، یا قصّه مینویسند، یا شعر میگویند، یا نمایشنامه مینویسند، از این نوشتهها و از این اسناد استفاده کنند؛ یعنى آن وقتى کارایىِ این نوشتهى شما به حدّ نهایت میرسد که بیاید در ادبیّات و در هنرِ رایجِ مربوط به جنگ، و به خوردِ آنها برود. همچنان که آن اسمها و لقبهایى که گفتید دادند، مثلاً فرض کنید که «حَسَن بىریا» یا چیزهایى مانند این، خب خود این موضوعِ یک داستان است. مثل نگینى را که انسان یک جاى مهمّى مینشاند؛ نگینِ پیادهشده نگین است، وقتى هم نشست بر روى یک انگشترىِ خوب یا بر روى مثلاً …
جلوهٔ تازهٔ روایات جبهه در قالب داستان، شعر و فیلم
علىاىّحال، اینها خیلى خوب است امّا حالا اگر چنانچه همینها بیاید در قالب داستانها، شعرها، فیلمها، فیلمنامهها، یک جلوهى جدیدى پیدا میکند و بهتر مورد استفاده قرار میگیرد و این توصیه را باید کرد به همه که از این استفاده [کنند]، لکن اساس کار این است که این روایات جمع بشود. شما باید همهى این روایات را جمع بکنید تا بعد کسانى بیایند از این روایات به عنوان مصالح کار استفاده کنند و چیزهایى بسازند. کار شما ارزش بنیانى و اوّلى دارد.