من با این [مطلب] میخواهم اشاره کنم به آن بحثى که زمان آن رژیم بود ــ در محافل ماها هم بود و البتّه همهجا بود ــ که هنر را براى چه میخواهیم؛ هنر را براى هنر میخواهیم یا هنر را براى آن هدف هنر میخواهیم؛ این یک حرفى بود. بعضىها هم بودند براى اینکه هنر را منحط کنند و در حقیقت ریشهى هنر را بخشکانند، میگفتند نه آقا! هنر براى هنر است. اصلاً این یک حرفى است که معنى ندارد. من مکرّر در جلسات گوناگون با بعضى از افرادى که اهل این چیزها هستند، صحبت کردهام و ثابت کردهام که این حرف اصلاً مُفاد و محصَّل درستى ندارد. نخیر، هنر براى یک هدفى است؛ آن هدف البتّه یک چیزى است که در وجود انسان است. من میخواهم بگویم این هنر که یک وسیلهاى است و شما بحمدالله نوع فاخر و برجسته و در مواردى سرآمدش را در اختیار دارید، این را باید وسیلهى چه چیزى قرار بدهید؟ من این را میخواهم [بدانم] …
رد نظریهٔ هنر برای هنر بهعنوان مقولهای غلط و انحرافی
… هنر اینجور است؛ لازم نیست کسى از آن تمجید بکند و به هر حال برجستگى است، به هر حال زیبایى است، به هر حال آفرینندگى است، خلق است؛ از مقولهى ابتکار و خلق است ــ لکن اگر ما بخواهیم همین هنر به طور مضاعف ارزش پیدا کند، باید آن را در خدمت هدفهاى صحیح قرار بدهیم. این غلط است که ما تصوّر بکنیم که ما شعرِ خوب میگوییم یا فرض بفرمایید که آهنگِ خوب میسازیم یا فلان کار هنری خوب را انجام میدهیم فقط براى خود هنر؛ هنر براى هنر؛ یک مقولهى بسیار غلط و انحرافى است. هنر در خدمت یک هدفى باید باشد. لذا شما نگاه کنید ببینید هنرمندهاى بزرگ عالم، هر کدام هنرهاى خودشان را در خدمت اهدافى قرار میدادند. اهداف امروز ما همین مقدّساتِ اسلام و انقلاب است؛ مقدّسات انقلاب، ارزشهاى والاى انقلاب؛ اینها هدفها است. این هنر به این برجستگى …