تأکید ایران بر دوستی و برادری با دولتها و ملتهای اسلامی
در عین حالی که کشور اسلام، کشور اسلامی ایران و مسئولین این کشور دائماً این مطلب را گوشزد میکنند که ما با این دولتهای اسلامی میخواهیم دوست باشیم، دست اخوت به هم بدهیم، با ملتها میخواهیم همراه باشیم، همقدم باشیم و اگر این طور بشود دیگر ظلمی در این ممالک اسلامی از طرف قدرتهای بزرگ نخواهد شد، لکن حکومتها تزکیه نشدهاند؛ حکومتها وارد به صیام نشدهاند، وارد به ضیافه الله نشدهاند. دامنمیزنند به جنگ و به این که جنگ را توسعه بدهند. نمیدانند که توسعه این جنگ، خانه خرابی برای آنهاست. آن که با یک زندگی متوسط ساخته است، از جنگ نمیترسد.
رفع ظلم با نصیحت و دوستی با همسایگان مسلمان
پاسدارهای ما که یک زندگی عادی هم کمتر دارند، از جنگ نمیترسند. ارتشی ما که یک زندگی عادی دارد، از جنگ نمیترسد. جنگ به او ضرری نمیزند. آنهایی که دارای کاخها و بساط هستند آنها باید بترسند، ضرر به آنها میرسد. ما مهیا کردیم خودمان را برای اینکه برویم دنبال رفع ظلم، تا آنجا که میتوانیم با نصیحت، با دست دوستی، با محبت با این اشخاصی که همسایه ما هستند از این کشورهای اسلامی، با مودّت، با دوستی، دائماً مسئولین ما این حرف را میزنند، لکن آنها از باب این که وارد به ضیافه الله نشدهاند- عَلی قُلُوبِهِمْ حِجاب[5]، صُمٌّ بُکْمٌ عُمْیٌ فَهُمْ لا یَعْقلِوُن[6]- با دست خودشان، خودشان را فانی میکنند. تمام مفاسد از خود آدم است. از نفس انسانی است، از جای دیگر به ما چیزی نمیرسد، هر چی میرسد از ماست- «انَّما هِیَ اعْمالَکُمْ تَرُدُّ الَیْکُمْ»- همه چیزهایی است که از خود ما هست؛ چه مفاسدی که در دنیا بر بشر وارد میشود، از فساد خود آدم است، فساد حکومتهاست، …