خدای متعال این فرصتها را پیش میآورد؛ این نعمتهای بزرگ را به ما میبخشد. این شکر فقط در زبان نیست. در عمل مسئولان، شکر عبارت است از عمل به وظائفی و مسئولیتهائی که بر دوش آنهاست. لوازمی که این مسئولیتها دارد، هماهنگی بین قوای سه گانه؛ مجلس به دولت کمک کند؛ دولت با مجلس همکاری کند؛ قوهی قضائیه در جایگاه ویژهی خود به دولت و مجلس کمک کند؛ قوا در کنار هم باشند. این جمعیت عظیمی که در انتخابات حضور پیدا کردند، دولت متعلق به همهی آنهاست، رئیس جمهور متعلق به همهی آنهاست. این را بایستی در عمل، در برنامهریزیها حتماً مورد توجه قرار بدهند.
تکیه بر برنامه و قانون و همکاری قوای سهگانه بهعنوان وظیفه و جزء شکرگزاری
… به مسئولین کشور و به دولتی که تشکیل خواهد شد، توصیه میکنم برنامهریزی را در کار مورد اهتمام قرار بدهند. برنامهریزی کمک خواهد کرد که مردم بتوانند به آنچه که در پیش روی آنهاست، اعتماد کنند؛ بتوانند در مورد پیشرفت کشور قضاوت کنند. تکیهی بر برنامه، تکیهی بر قانون، همکاری قوای سهگانه با یکدیگر، جزو وظائف اصلی است و جزو عناصر شکرگزاری است؛ جزو اجزاء آن شکر عظیمی است که بر عهدهی همهی ماست. خدای متعال را باید شاکر باشیم.