دادوستد برابر علم و فناوری، نه دست دراز کردن به سوی دیگران
… به حساب نمیآید. آن وقتی اعتبار و وزانت برای یک کشور بهوجود میآید که خودش توانایی از خود بُروز بدهد. این توانایی وقتی در شما پیدا شد، آنوقت میتوانید در شرایط برابر، از تواناییهای دیگران هم استفاده کنید، همچنانکه آنها از تواناییهای شما استفاده خواهند کرد. درست گفتند یکی از دوستان،[3] بدیهی است که یک کشور همهی فصول و سطوح مورد نیازِ در مسائل علمی و فنّاوری را نمیتواند خودش تهیّه کند، باید از دیگران هم بگیرد؛ امّا این گرفتن از دیگران به صورت دست دراز کردن به سوی دیگران نیست؛ به صورت معاملهی برابر و پایاپای [است]؛ علم میدهید، علم میگیرید؛ فنّاوری میدهید، فنّاوری میگیرید؛ احترامتان هم در دنیا محفوظ است. این لازم است.