تصمیم مهاجران به گفتن همان سخن خدا نزد نجاشی بیآنکه چیزی را پنهان کنند
… جالبی میفهمد. وقتی که اینها رفتند حبشه و بعد عمروبنعاص و آن دیگری[8] آمدند که سعایتِ[9] اینها را بکنند، نجاشی اینها را خواست؛ گفت بگویید بیایند ببینم چه میگویند؛ حرفشان چیست؛ نجاشی که اینها را خواست، دستپاچه شدند که حالا اگر رفتیم پیش نجاشی چه بگوییم. با همدیگر تبادل نظر کردند، به این نتیجه رسیدند: گفتند ما همان چیزی را میگوییم که خدا به پیغمبر گفته و خب، پیغمبر هم به ما گفته؛ همان را میگوییم؛ چیزی از خودمان نمیگوییم، پنهان نمیکنیم؛ همان را که خدای متعال گفته میگوییم. آمدند و آن گفتگوی معروفِ فوقالعاده بینشان اتّفاق افتاد و آن بیانات عجیب جناب جعفر با اینها. بعد که نجاشی تحت تأثیر اینها قرار گرفت و گریه کرد، آن قُرَشیها آمدند گفتند که ما یک کاری میکنیم که اینها بیچاره بشوند؛ آمدند پیش نجاشی و گفتند اینها دربارهی عیسیٰ …
آسانی رفتوآمد مهاجران و پرسش از علت ماندن هفتسالهٔ جعفر
… جناب جعفر، سال هفتم [هجرت] برگشته به مدینه؛ چرا؟ این هفت سال، ایشان چرا در حبشه معطّل مانده؟ در حالی که قبلاً یک وقت شایع شد که مکّهایها اسلام آوردند، تعدادی از این مهاجرینِ به حبشه برگشتند؛ منتها به مکّه که نزدیک شدند، فهمیدند دروغ است، دوباره آمدند حبشه؛ یعنی رفتوآمد برایشان کار مشکلی نبود؛ و کمااینکه وقتی بنا شد بیایند مدینه بعد از هجرت، نجاشی برای اینها کشتی گرفت و عرضِ دریای سرخ از حبشه به [سمت] مدینه را طی کردند ــ حالا مدینه که ساحل نیست؛ [آمدند] تا دم ساحل و از آنجا هم آمدند مدینه ــ یعنی کار آسانی بود آمدن از حبشه به مدینه. ایشان چرا هفت سال معطّل شده؟ دلیلش چیست؟ با توجّه به شخصیّت جناب جعفر، باید یک دلیل قابل قبول و منطقی برایش پیدا کرد. البتّه مطالعات من در این مسئلهی جناب جعفر خیلی وسیع هم نیست، به قدر آقایان نیست؛ لکن همان مقداری که نگاه کردم، دلیلی برای این معنا من نیافتم. به نظرم میرسد فقط برای «تبلیغ» بوده؛ …