3)- از قرار مذکور، بعضیها ادعا کردهاند که رفتن من به پاریس به وسیله آنان بوده، این دروغ است. من پس از برگرداندنم از کویت، با مشورت احمد پاریس را انتخاب نمودم، زیرا در کشورهای اسلامی احتمال راه ندادن بود؛ آنان تحت نفوذ شاه بودند ولی پاریس این احتمال نبود.
منع ورود به کویت، عزیمت ناچار به پاریس و قصد رفتن به کشوری اسلامی
به عرض عالی میرساند، تلگراف جنابعالی واصل، سلامت و سعادت شما را از خداوند تعالی خواستار است. اینکه جواب تلگرافی داده نشد برای آن بود که تلگراف شما مفقود شد در عوض نمودن منزل، و پیدا نکردم. اکنون که جناب آقای نصرت الله امینی آمدند بنا شد به جواب مبادرت شود. این جانب به واسطه اتفاقاتی، از نجف اشرف به سوی کویت حرکت و آنجا از ورود حتی برای عبور از شهر به ایستگاه منع شد؛ ناچار به پاریس آمدم؛ چون احتمال همین توطئه در سایر کشورهای اسلامی بود؛ و بنا دارم هر وقت محل مناسبی که بتوانم به خدمت خود ادامه دهم ممکن شد، بروم در بلدی اسلامی. از جنابعالی امید دعای خیر دارم. و السلام علیکم و رحمه الله.
ماندن در پاریس برای آگاه کردن دنیا به سبب اختناق در ایران
- من برای آگاه کردن دنیا بهتر میدانم در اینجا باشم. در ایران هنوز اختناق وجود دارد، لذا رفتن به ایران فعلًا منتفی است.
ممانعت عراق و کویت و ناتوانی از پیگیری مقصد در کشورهای اسلامی
وقتی میگوییم که باید چه بشود، خوب اسباب این میشود که فعالیتها بکنند که ما نتوانیم [کاری بکنیم]، نه عراق بتوانیم بمانیم، نه کویت ما را راه بدهند، نه سوریه تا حالا اجازه توانستیم [بگیریم]، یا نگفتیم به آنها، لکن نمیدهند آنها هم این چیزها [روادید] را. ممالک اسلامی را من دیدم نمیشود ما زندگی کنیم؛ یعنی نمیتوانم من آن مقصدی که دارم در ممالک اسلامی اجرا بکنم؛ پا شدم آمدم اینجا. اینجا هم نمیبینم آن طوری که باید باشد.
بازگشت از مرز کویت و آمدن موقت به فرانسه
… باز دولت کویت مانع شدند از اینکه ما برویم. حتی اجازه اینکه ما برویم به فرودگاه از آنجا پرواز کنیم، آن قدر هم اجازه ندادند. ما باز برگشتیم به عراق. معلوم شد که خود آنها هم تفاهمی داشتند؛ منتظر ما بودند! همان جمعیتی که ما را آورده بودند باز آنجا ایستاده بودند! ما برگشتیم عراق و ما را بردند بصره و بعد از چندین ساعت بردند بغداد. و از بغداد هم دیدیم که حالا بیاییم اینجا، تا بعد بتوانیم یک فلان محلی برای خودمان انتخاب کنیم. موقتاً آمدیم به فرانسه.
مهاجرت امام از عراق به پاریس به سبب فشار شاه و ممانعت کویت
دوستان عزیز! فشار شاه موجب شد که نتوانم به فعالیت اسلامی خود که تکلیف الهی است ادامه دهم، و تصمیم گرفتم به یکی از کشورهای اسلامی مهاجرت نمایم. کویت با داشتن گذرنامه و اجازه ورود، حتی عبور از شهر تا فرودگاه را برای خود خطرناک خواند. فعلًا وارد پاریس شدم تا با تمام مشکلات به وظیفه دینی خود که خدمت به کشور اسلامی و مردم محروم وطنم است موفق گردم. امید است تا مقدار امکان، به ملتی که برای دفاع از اسلام به فداکاری برخاسته است خدمت کنم؛ هر چند هیچ نوع خدمت جوابگوی فداکاریهای مداوم ملت عزیز نیست. به پیشگاه خداوند عذر تقصیر عرضه میدارم و پیروزی ملت مسلمان و سربلندی و استقلال و آزادی همه را از خداوند متعال …
ناچاری ترک نجف و ممانعت از ورود به کویت و عزیمت به فرانسه
اکنون که من- به ناچار- باید ترک جوار مولا امیر المومنین- علیه السلام- را نمایم و در کشورهای اسلامی، دست خود را برای خدمت به شما ملت محروم- که مورد هجوم همه جانبه اجانب و وابستگان به آنان هستید- باز نمیبینم و از ورود به کویت با داشتن اجازه ممانعت نمودند، به سوی فرانسه پرواز میکنم. پیش من مکان معینی مطرح نیست؛ عمل به تکلیف الهی مطرح است، مصالح عالیه اسلام و مسلمین مطرح است. ما و شما امروز که نهضت اسلامی به مرتبه بسیار حساس رسیده است مسئول هستیم؛ اسلام از ما انتظار دارد. چشم جهانیان امروز به سوی شما ملت غیور دوخته شده. دولتهای استفاده …
انتخاب فرانسه پس از ممانعت کشورهای منطقه و گسترش تبلیغات نهضت
… من به کویت مانع شدند و گفتند «از هر جا که آمدهای برگرد» و ما مجبور شدیم به عراق برگردیم- مهمِ مساله این نیست که فقط کویت این چنین باشد؛ این ممالک به اصطلاح اسلامی تمامشان با هم مشترک المنافع و همه پشتیبان یکدیگر هستند- اینها نخواهند گذاشت ما در آنجا بمانیم؛ و بدین خاطر بنا گذاشتیم به مملکتی برویم که دیگر تحت تاثیر نباشد. ما فرانسه را انتخاب کردیم و آنجا رفتیم. و آنها هم پشیمان شدند: هم عراق و هم دولت ایران، چرا که در پاریس دست ما برای تبلیغات باز بود. ما مطالب و مسائل ایران را به همه جای دنیا رساندیم. و با بعضی که از امریکا میآمدند مصاحبههای تلویزیونی انجام میشد. و در تمام امریکا- آن طور که میگفتند- و در بسیاری از مناطق مثل کانادا پخش و مطالب ما در امریکا هم پخش میشد. آنهایی که خودشان را منتسب به اسلام میدانستند و هم آنهایی که از اسلام خارج بودند به …
رها کردن درس در نجف و سفر پربرکت به پاریس به جای کویت و سوریه
… طبقه روحانیون سلام الله علیهم [است] در عین حال که مطلب این است، یک نکتهای است حالا، [و] آن نکته در نجف که من بودم، من هم یک طلبهای بودم و به اندازه خودم مشغول بودم، برای آن نکته من دست برداشتم از درس و بحث و مطالعه و زیارت امام- علیه السلام- و حرکت کردم؛ نه حرکت برای پاریس بلکه حرکت برای کویت، و از کویت به سوریه بنا داشتم لکن قضایا طوری شد که خدا خواست و رفتم به پاریس. و در آنجا البته بهتر شد؛ یعنی اگر در لبنان بودیم یا در سوریه بودیم، حالا باز آنجا بودیم و شما هم اینجا و شاه هم آنجا. لکن این سفر یک سفر با برکتی بود. در عین حالی که در یک مملکت غیر مُسْلم بود. آن نکته این بود که فقه و درس و بحث برای حفظ اسلام است.
هدف از آمدن به پاریس: رساندن فریاد ملت به جهان خارج
ما که آمدیم اینجا برای اینکه فریاد خودمان را- البته از اول نظر به این نبود که من اینجا بیایم لکن این طور شد، به واسطه کجروی خود دولت این طور شد؛ و بعد هم فهمیدند که صحیح نبوده کارشان، پشیمان شدند، ما که آمدیم اینجا برای اینکه خودمان فریاد خودمان را، به خارج برسانیم و به آنها بفهمانیم که ما گرفتار چه بودیم، و این دولتهایی که حالا هم از شاه طرفداری دارند میکنند اینها چه مردمی هستند، اینها چه اشخاص کج فکری هستند، چه اشخاصی هستند که اصلًا به فکر اینکه یک جمعیت سی و چند میلیونی زیر دست و پای اینها دارد از بین میرود نیستند. الآن هم که همه چیزها فرو ریخته است و دیگر برای شاه چیزی نمانده است، همه گذاشتند و رفتند [و] این را تنها گذاشتند با یک حال وحشتناکی، حالا هم بازدارند تایید میکنند آن ابرقدرتها. بعض از این ابرقدرتها حالا هم دارند باز تایید میکنند؛ مثل اینکه از یک مردهای …
علت آمدن به فرانسه و آمادگی برای رفتن به کشوری اسلامی
- اول قصد داشتم از راه کویت به سوریه بروم. دولت با اینکه ویزا داشتم راهم نداد و گفت احساس خطر میکند. حتی اجازه عبور تا فرودگاه را برای خود خطرناک خواند. به همین جهت آمدم در کشوری که این چنین نباشد. و اگر بتوانم در کشوری اسلامی به فعالیتهای الهی خود ادامه دهم خواهم رفت. آمدن ما به اینجا علت خاصی ندارد.
کار روزانهٔ بیش از شانزده ساعت در مصاحبه، مذاکره و بررسی گزارشها و نامهها
- بیشتر از شانزده ساعت کار میکنم. در اینجا نوع کارم با نجف فرق کرده است. مصاحبات، مذاکرات و گاهی سخنرانی، خواندن گزارشاتی که توسط عدهای تهیه میشود، بررسی نامهها و تلگرافاتی که میرسد و گاهی جواب به آنها، کار روزانهام را تقریباً تشکیل میدهد.
ناچاری اقامت در خارج به سبب منع فعالیت در کشورهای اسلامی
این جانب در هیچ یک از کشورهای اسلامی اجازه ادامه به فعالیت خود، که رساندن ندای مظلومانه ملت است به عالم ندارم، و چون وظیفه دینی و وجدانی خود را باید ادا کنم، به ناچار به خارج از بلاد مسلمین آمدم، شاید بتوانم جوامع بشری را از آنچه به ملت مظلوم ایران میگذرد آگاه، و تا پیدا کردن فرصت برای ادامه عمل در یکی از بلاد اسلامی، در خارج زیست میکنم.
محاصرهٔ منزل امام در نجف و جلوگیری از رفتوآمد ایرانیان
… آخر ما یک تعهداتی با دولت ایران داریم، با آن تعهدات نمیشود این کارها. گفتم خوب، من هم- قریب به این معنی- یک تعهداتی با اسلام دارم و با ملت ایران، من هم نمیتوانم که از تعهداتم دست بردارم. منتهی شد به اینکه آنها گفتند که نه، نباید بشود و ما گفتیم باید بشود. و آنها ما را محصور کردند در منزل. البته نه اینکه بگویند شما نیا بیرون؛ کسی را نمیگذاشتند [بیاید]، ایرانیهایی که از بیرون میآمدند، اینها را مانع شدند. یک روز هم طلبهها را مانع شدند الّا یکی دو سه نفر. من بیرون نیامدم از منزل. بیرون که نیامدم، خوب در ایران یک چیزهایی شد، و فلان. من دیدم که خوب، ما بخواهیم اینجا توی منزل بمانیم و کاری نکنیم و بگوییم ما هم درس میخوانیم و ... این مخالف با وضع ماست.
قصد رفتن به کشوری اسلامی دارای آزادی بیان برای ادامهٔ فعالیت
این جانب در اولین فرصت به یکی از کشورهای اسلامی که بتوانم به فعالیتهای اسلامی خود ادامه دهم خواهم رفت، و ان شاء الله تعالی عمرم را در راه خدای تعالی که خدمت به شماست به آخر میرسانم. تا کنون هیچ یک از دولتهای اسلامی از من دعوت ننمودهاند، و به محض احراز آزادی بیان و قلم در کشوری از کشورهای اسلامی، ان شاء الله برای خدمت در آنجا خواهم رفت. اکنون در اینجا به خدمت ادامه میدهم. در نهضت اسلامی و خدمت به مردم مسلمان، مکان یا رنج در مکان مطرح نیست؛ آنچه مطرح است ملت است؛ صدای وجدان است. من هر چه بکنم و بر سر من هر چه بیاید در مقابل شمایی که خون در راه آزادی و اسلام دادهاید خجلم. آنچه مرا در این …
خروج امام از نجف بر اثر فشار عراق با موافقت شاه
این جانب به واسطه فشار عراق به تصویب شاه معلوم الحال، که مملکت اسلامی را تا سرحد سقوط رسانده است، از نجف به خارج آمده بلکه بتوانم برای این ملت محروم کاری بکنم. ما همه موظف هستیم که از پا ننشینیم تا سقوط سلسله بیحیثیت پهلوی. و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.
منع ورود به کویت و ماندن در عراق به سبب طرفداری دولتها از رژیم
… جمع شده بودند، شما خیال میکنید که فقط محمد رضا بود و امریکا؟ مساله این نبود! محمد رضا بود و دنبال سرش همه دولتها- چه اسلامی و چه غیر اسلامی- همه دنبال سرش بودند. بیجهت بود که ما را در کویت راه ندادند؟ با ما دشمنی نداشتند آنها، برای اینکه پشت سر او بودند. بیجهت بود که کاری کردند که نتوانیم عراق بمانیم؟ بیجهت بود که من ممالک اسلامی را رها کردم و رفتم به خارج، در یک مملکت کفری! اینها همه جهت داشت برای اینکه من دیدم همین کاری که عراق دارد میکند و همین کاری که کویت میکند نمیگذارد ما از این طرف شهر برویم آن طرف شهر، سوار طیّاره بشویم برویم، این قدر هم مانع شدند، گفتند: از همان جا که آمدید به همان جا برگردید. این برای این بود که همه اینها طرفدار بودند با آن رژیم، آن وقت آن قدرتهای بزرگ هم همه پشت سرش بودند. بعضیها صریح میگفتند مثل امریکا و انگلستان، بعضیها هم صریح نمیگفتند لکن بودند؛ برای اینکه منافع خودشان را به وجود او میدانستند و متاسف بودند از رفتن او. در …